Ένα ιδιαίτερο απογευματινό οργανώνει η Εταιρεία Κοινωνικής Δράσης και Πολιτισμού Κοινο_Τοπία www.koinotopia.gr, για πρώτη φορά φέτος, στον πολυχώρο της Καραϊσκάκη 153 ισόγειο (μεταξύ Πατρέως και Γεροκωστοπούλου) κόβοντας την πρωτοχρονιάτικη πίτα μαζί με τους πολλούς φίλους της τους οποίους καλεί το Σάββατο 28 Ιανουαρίου στις 7μμ
Από τις 7 και μέχρι τις 9.30μμ σε μια ζεστή ατμόσφαιρα με ένα αναψυκτικό, ένα λικέρ και ένα γλυκό οι παραβρισκόμενοι θα μπορούν να ανταλλάξουν ευχές αλλά και απόψεις, προτάσεις, ιδέες για το παρόν και το μέλλον του συλλόγου.
Στις 7.30μμ η χορωδία της Κοινο_Τοπίας με τη Μαέστρο και καλλιτεχνικά υπεύθυνη Λίνα Γερονίκου μουσικό-υψίφωνο και την πιανίστα Elena Fedko θα επενδύσει μουσικά τη βραδιά σκορπώντας μελωδίες υποδοχής του νέου χρόνου αλλά και τραγούδια από το χώρο του έντεχνου ρεπερτορίου.
Η πίτα, που φτιάχνουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και κόβεται παρουσία όλων των μελών της οικογένειας, ή και άλλων συγγενών και φίλων, έχει τις ρίζες της στα αρχαία ελληνορωμαϊκά έθιμα. Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο με τη βασιλόπιτα και την ιστορία του Άγιου Βασιλείου, ο οποίος για να προστατεύσει την περιφέρειά του, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, από επιδρομή αλλοφύλων, έκανε έρανο και μάζεψε χρυσά νομίσματα και άλλα τιμαλφή για να τα δώσει στους εχθρούς, ώστε να τους δελεάσει και να μη λεηλατήσουν την περιοχή του. Ο εχθρός, όμως, τελικά δεν κατόρθωσε να εισβάλει στην Καισάρεια και τα τιμαλφή έμειναν. Τότε, ο Μέγας Βασίλειος είπε να φτιάξουν μικρές πίττες – ψωμάκια, μέσα στις οποίες έβαζαν και ένα χρυσό νόμισμα, ή κάτι άλλο από όλα τα πολύτιμα πράγματα, που είχαν συγκεντρωθεί. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν σε όλους και ο καθένας κρατούσε ό,τι του τύχαινε.
Το έθιμο της βασιλόπιτας είναι πανελλαδικό και η καταγωγή του έχει ρίζες στην αρχαιότητα. Εορταστικούς άρτους για καλοτυχία παρασκευάζονταν κατά τη διάρκεια αρχαίων γιορτών. Επίσης, είναι γνωστές οι εξευμενιστικές προσφορές προς τους νεκρούς και τα πνεύματα.
Βασιλόπιτα παρασκευαζόταν σε όλη τη χώρα, με παραλλαγές. Στη Θεσσαλία, για παράδειγμα, έφτιαχναν πίτα με φύλλα. Μέσα έβαζαν λίγο κλήμα, τριφύλλι, καλαμπόκι, φασόλι, άχυρο. «Κάθε κομμάτι είχε και από κάτι και αυτό που τύχαινε στον καθένα σήμαινε ότι θα έπρεπε να τον απασχολήσει ως καλλιέργεια το επόμενο έτος ή απλά ότι θα πήγαινε καλά η συγκεκριμένη σοδειά τη χρονιά αυτή», σημειώνει ο κ. Ευάγγελος Καραμανές, ερευνητής του Κέντρου Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών.
