Νέοι δρόμοι για τον υπολογισμό αποζημίωσης ιδιοκτητών απαλλοτριωμένων ακινήτωνχαράσσονται με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οποία εκδόθηκε με γνώμονα την προστασία της ιδιοκτησίας των πολιτών.
Σύμφωνα με την εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ”,ο υπολογισμός της αποζημίωσης σε αναγκαστική απολλοτρίωση καθορίζεται από την εμπορική αξία του ακινήτου, όπως έκρινε δια ταύτα της σημαντικής αυτής απόφασης το Δικαστήριο του Στρασβούργου που έρχεται να αλλάξει ριζικά το τοπίο στο κομμάτι αυτό των συναλλαγών. Οι δικαστές του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στάθμισαν ότι οι προσφεύγοντες στερήθηκαν την ιδιοκτησία τους λόγω αναγκαστικής απαλλοτρίωσης προκειμένου να κατασκευαστεί αυτοκινητόδρομος στη Βουλγαρία αλλά τα εγχώρια δικαστήρια καθόρισαν το ποσό της αποζημίωσης ανά τετραγωνικό μέτρο με βάση έναν “τύπο” που είχε αποφασιστεί από το Συνταγματικό Δικαστήριο της Βουλγαρίας, ο οποίος κατέληγε σε πολύ μικρές αποζημιώσεις και όχι ανάλογες με την εμπορική αξία του ακινήτου Αξίζει να σημειωθεί ότι η απόφαση αυτή έρχεται σε συνέχεια της προηγούμενης, η οποία είχε κάνει δεκτή την προσφυγή ιδιοκτήτη και καταδίκασε την Ελλάδα , κρίνοντας ότι η αποζημίωση στο πλαίσιο αναγκαστικής απαλλοτρίωσης, χωρίς την καταβολή ενός εύλογου ποσού αναλογικού προς την αξία του απαλλοτριωμένου ακινήτου ισοδυναμεί με στέρηση της ιδιοκτησίας και αποτελεί κατά κανόνα υπερβολική προσβολή του δικαιώματος της ειρηνικής απόλαυσης της. Υπό αυτό το πρίσμα μάλιστα οι νομικοί επισημαίνουν στην εφημερίδα “ΤA ΝΕΑ”, πως η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ως προς το θέμα αυτό δείχνει ότι παγιώνεται και σταθεροποιείται υπέρ των πολιτών.Σύμφωνα με την δικαστική απόφαση, το ποσό της αποζημίωσης θα ήταν δίκαιο και σύμφωνο με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση μόνο αν είχε καθοριστεί με βάση την εμπορική αξία των ακινήτων κατά τον χρόνο της απολλοτρίωσης .Αντίθετα στην προκειμένη περίπτωση με βάση τα στοιχεία του φακέλου της υπόθεσης διαπιστώθηκε ότι για τον καθορισμό της τιμής της αποζημίωσης για τους ιδιοκτήτες των απολλοτριωμένων ακινήτων εφαρμόστηκε μια μέθοδος που επί της ουσίας οδήγησε στον υπολογισμό ενός δυσανάλογων μικρού ποσού σε σχέση με τη αξία των επίδικων ακινήτων. Και αυτό το γεγονός κατά τους δικαστές του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου διατάραξε την εύλογη ισορροπία μεταξύ της προστασίας της ιδιοκτησίας και των απαιτήσεων δημοσίου συμφέροντος και εκ τούτου συνιστά παραβίαση του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου) περί προστασίας της ιδιοκτησίας. Συγκεκριμένα, ενώ τα συγκριτικά στοιχεία για την αγοραία αξία των ακινήτων των προσφευγόντων ήταν 3 και 115 ευρώ/τ.μ για το άλλο,τα εγχώρια δικαστήρια επιδίκασαν ως αποζημίωση 0,11 και 0, 43 ευρώ/τ.μ αντίστοιχα, τιμή δηλαδή που εκμηδένιζε την εμπορική τους αξία.
