Η πρόταση της Ανυπότακτης Πολιτείας για τα οικονομικά των Δήμων:
Εδώ και χρόνια μισοεξαγγέλεται η μεταφορά της είσπραξης αυτού του φόρου από τους Αυτοδιοικητικούς Οργανισμούς. Ας αποτολμήσουμε μερικές παρατηρήσεις.
Πρώτη παρατήρηση:
Θα μεταφερθούν λέει πρώτα στις Περιφέρειες και τους Δήμους το 80% των αρμοδιοτήτων του Κράτους και μετά θα γίνει η μεταφορά αυτού του πόρου. Από όσα έχουμε ζήσει στο παρελθόν, μεταφέρονταν αρμοδιότητες, χωρίς ποτέ αυτές να συνοδεύονται από μεταφορά του πραγματικού κόστους τους. Υπάρχει επομένως μία αναξιοπιστία του Κράτους και δεν αντιλαμβανόμαστε γιατί εν προκειμένω θα εκλείψει.
Δεύτερη παρατήρηση:
Ο ΕΝΦΙΑ, αναγνωρίζεται από πάρα πολλούς σαν ένας κατεξοχήν αντιλαϊκός νόμος. Κόμματα της Βουλής τον κατήγγελλαν σαν αντισυνταγματικό και υπόσχονταν την κατάργηση του. Με την μεταφορά του τον μονιμοποιούμε εις το διηνεκές.
Τρίτη παρατήρηση:
Θα είναι επί πλέον έσοδο της Αυτοδιοίκησης ή θα περικοπούν άλλοι πόροι; Αυτό είναι το πιθανότερο.
Τέταρτη παρατήρηση:
Θα εξακολουθήσει να τον εισπράττει το Κράτος με τον μηχανισμό του ή θα συμβεί το τραγελαφικό να αναλάβουν την είσπραξη οι Δήμοι;
Πέμπτη παρατήρηση:
Είναι δίκαιη ρύθμιση ως προς την ίση μεταχείριση των φορέων της Αυτοδιοίκησης; Προφανώς όχι. Άλλες τιμές ισχύουν στα αστικά κέντρα. Οι Επαρχιακοί Δήμοι θα αδικηθούν.
Όσα γίνονται και ονομάζονται μεταρρυθμίσεις, ανεξάρτητα από την ποιότητα και την κατεύθυνση τους, είναι της αποδοχής της συντριπτικής πλειοψηφίας των Δημάρχων και των στελεχών της Αυτοδιοίκησης. Αυτά που πιθανόν ψελλίζουν κατά τόπους, μικροστελέχη των κομμάτων εξουσίας δεν έχουν κανένα νόημα και καμία επίδραση.
Συμπέρασμα:
Υπάρχει λύση για την οικονομική ανεξαρτησία της Αυτοδιοίκησης; Ναι, υπάρχει! Λύση καινοτόμα, προοδευτική, υπέρ των δημοτών, δίκαιη, βιώσιμη. Που εκτός της οικονομικής, οδηγεί και στην πολιτική ανεξαρτησία των Δήμων.
Η πρόταση μας:
Νομοθέτηση, ακόμα και Συνταγματική κατοχύρωση, να παίρνουν οι Δήμοι σταθερό ποσοστό από τον Κρατικό Προϋπολογισμό. Ας νομοθετήσουν να πηγαίνει αυτόματα στην Αυτοδιοίκηση, χωρίς άλλη επί μέρους διαπραγμάτευση, το 12% του Κρατικού Προϋπολογισμού. Είναι ποσοστό που αντιστοιχεί στις σημερινές ανάγκες, αλλά και στις σημερινές αρμοδιότητες των Δήμων. Από αυτό το 2% να κεφαλαιοποιείται σε ειδικό Ταμείο και να αποδίδεται για τις άμεσες ανάγκες σε περιπτώσεις έκτακτων γεγονότων και φυσικών καταστροφών.
Μα, είναι πολύ μεγάλη αύξηση θα πουν. Δεν είναι μεγαλύτερη από αυτά που κόπηκαν τα τελευταία σχεδόν δέκα χρόνια! Και ας δοθεί το ποσοστό αυτό προοδευτικά σε βάθος δεκαετίας. Κάθε άλλη επιλογή, είναι εξ ορισμού αντιδραστική, αντιλαϊκή επιλογή!
Η πρόταση μας αυτή, θα κατατεθεί στην συζήτηση του νέου Δημοτικού Προϋπολογισμού. Την καταθέτουμε από τώρα για διαβούλευση.
