Σοκάρουν οι πληροφορίες και τα δημοσιεύματα που θέλουν σπείρες ληστών και διαρρηκτών να επιτίθενται ανελέητα σε περιοχές της Αχαΐας,
Θύματά τους, απροστάτευτοι ηλικιωμένοι και μικροεπαγγελματίες που αγωνίζονται «νύχια και με δόντια» για ένα πενιχρό μεροκάματο. Άνθρωποι «χτυπημένοι» από τις συνέπειες της βαριάς οικονομικής κρίσης, συμπολίτες μας που παλεύουν μέσα στα μικρομάγαζά τους σε γειτονιές για την αξιοπρέπεια και την επιβίωση.
Η μικροεγκληματικότητα, που κατατάσσεται όπως όλα δείχνουν σε μοίρα δεύτερη για τις Αρχές, είναι ίσως η μεγαλύτερη μάστιγα της εποχής. Το έγκλημα «ρουτίνας» που για πολλούς μπορεί να «περάσει στα ψιλά» τείνει να καταστεί σε, τηρουμένων των αναλογιών, μεγέθη, ίσως η πιο βαριά και ασήκωτη μορφή κακοποίησης της κοινωνίας.
Δεν λέω. Οι Αρχές απαιτείται να καταδιώκουν οργανωμένες ομάδες εγκληματιών, αλλά δεν θα πρέπει να κατατάσσουν σε δεύτερη μοίρα μεγάλες ομάδες της κοινωνίας που πλήττονται από δράστες που κατά τις Αρχές συγκαταλέγονται σε ομάδες δράσης του λεγόμενου εγκλήματος δεύτερης και τρίτης κατηγορίας. Είναι γνωστό ότι η Αστυνομία και τα εκατοντάδες στελέχη της δραστηριοποιούνται και δίνουν μάχες μέσε σε αντίξοες συνθήκες. Αποτελούν τις βασικές παραμέτρους μιας άνισης μάχης. Με περιορισμένο προσωπικό, με ασύμμετρους κινδύνους, καταφέρουν καίρια πλήγματα σε εγκληματικές οργανώσεις.
Εκ των πραγμάτων όμως και χωρίς δική τους ευθύνη, υστερούν στην εφαρμογή σχεδίων πρόληψης, μέσω των οποίων είναι βέβαιο ότι θα περιοριστεί αισθητά η μικροεγκληματικότητα που στοχοποιεί πολίτες και εξαϋλώνει το ήδη περιορισμένο εισόδημά τους. Η πολιτική ευθύνη για αυτό το αποτέλεσμα είναι μεγάλη και καταλογίζεται. Ας αφυπνιστούν επιτέλους ο Υπουργός και η Κυβέρνηση
