του Φωκίωνα Ζαΐμη, Αντιπεριφερειάρχη Αχαΐας
Η απαγωγή Μαδούρο σόκαρε την διεθνή κοινή γνώμη και άφησε άναυδους τους αναλυτές, προβλημάτισε κυβερνήσεις που βρέθηκαν σε αμηχανία, ειδικά οι δυτικές κυβερνήσεις που προσπάθησαν να βρούνε ταχυδακτυλουργικές αναλύσεις χωρίς να θίγουν εμφανώς τις ΗΠΑ.
Προφανώς είναι μια παράνομη πράξη και καταλύει την εθνική κυριαρχία ενός κράτους μέλους του ΟΗΕ. Όποιος προσπαθεί να σε πείσει για κάτι διαφορετικό είναι σαν να προσπαθεί να σε πείσει ότι ο ήλιος ανατέλλει από την δύση.
Αυτό μάλιστα που ήταν πρωτοφανές ήταν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ επαίρετο για αυτό με κάποια επιχειρήματα οικονομικά και κάποια νομικά στερούμενα φυσικά στοιχειώδους σοβαρότητας. Δεν ήταν όμως η πρώτη φορά που οι ειδικές δυνάμεις απήγαγαν σε κυρίαρχο κράτος έναν επικεφαλής ή σημαντικό πολιτικό ή στρατιωτικό παράγοντα ή κάποιον ανεπιθύμητο ή που μπούκαραν στρατιωτικά σε μια χώρα που αμφισβητούσε το οικονομικό imperium του δολαρίου και των ΗΠΑ. Συνήθως το κάναν για να τον δολοφονήσουν και να φύγουν άρα και το ότι ο ίδιος ο Μαδούρο ζει ίσως να αποδείξει κάτι εντελώς διαφορετικό στο μέλλον από αυτό που νομίζουμε. Απλά τις προηγούμενες φορές οι προφάσεις στρατιωτικής επέμβασης προϋπόθεταν προετοιμασία της κοινής γνώμης.
Αυτή ήταν χρονοβόρα, έπρεπε να πειστούν κάποιοι σύμμαχοι με αληθοφανείς δικαιολογίες τύπου ‘’όπλα μαζικής καταστροφής’’ ή άλλα απίθανα συνήθως περί τρομοκρατίας, τα γνωστά σκοτεινά επιχειρήματα που ούτε στοιχεία υπάρχουν ούτε πριν ούτε μετά και κανείς δεν μπορεί να τα αμφισβητήσει ανοικτά. Επιπλέον η ιδιοσυγκρασία του προέδρου των ΗΠΑ είναι μια καλή δικαιολογία να γίνουν πολλές δουλειές ακόμα υπερ του εταιρικού συστήματος που τον στηρίζει και είναι προφανώς διακομματικό. Ο Τράμπ θα τις χρεωθεί προσωρινά ως ο ιδιόμορφος αντισυμβατικός πρόεδρος και στην πορεία, ειδικά μετά την αναγκαστική του αποχώρηση στο τέλος της θητείας του, ο όποιος διάδοχος σε πλήρη συνεννόηση, θα τον ‘’αδειάσει’’ πολιτικά και μόνον πολιτικά, για να επανέλθουμε σε μια νέα επικοινωνιακή ισορροπία. Τότε όμως το καλάθι θα είναι πιο γεμάτο. Αυτό που λέμε και εδώ δηλαδή ο αποχωρών πρόεδρος θα αναλάβει την πολιτική ευθύνη! Αυτό αρκεί.
Με μια πιο ψύχραιμη ματιά και αφού πλέον έχει πέσει ο καπνός του εντυπωσιασμού συμπεραίνουμε ότι προφανώς επρόκειτο για μια συμφωνία με την ηγεσία στρατού και ισχυρών στην κυβέρνηση της Βενεζουέλας πλην Μαδούρο. Με απλά ελληνικά τον έδωσαν ως μη συνεργάσιμο και διαπραγματεύτηκαν μια καλύτερη συμφωνία κάτω από το τραπέζι. Δεν είναι δυνατό να μην έχει σηκωθεί ούτε ένα ιπτάμενο μέσο από τον στρατό της χώρας να μην ενεργοποιήθηκαν αντιαεροπορικά συστήματα και να μην έπεσε ούτε ένας πυροβολισμός από τον κυρίαρχο στρατό της Βενεζουέλας. Μόνον καφέ δεν τους προσέφεραν και φύγαν ως τουρίστες με στρατιωτικά ελικόπτερα. Αν εξαιρέσουμε τους δυστυχείς κουβανούς σωματοφύλακες που δεν ήταν στο ‘’colpo grosso’’ η νέα ηγεσία επι της ουσίας συνεργάζεται ομαλότατα και προς το συμφέρον των αμερικανικών εταιρειών και ενδεχομένως αυτό να βελτιώσει και την οικονομία της Βενεζουέλας. Και έτσι θα πάει τούδε και στο εξής, οι Αμερικανοί θα ξαναδολαριοποιήσουν τις πετρελαϊκές συναλλαγές θα προσφέρουν σύγχρονο εξοπλισμό εξόρυξης πετρελαίου και οι ποσότητες εξόρυξης θα εκτιναχθούν όπως και τα κέρδη για όλους, ένθεν κι ένθεν.
Σημασία έχει οι δουλειές να πηγαίνουν καλά και αφήστε τα πολιτικά αφηγήματα και τις διαδηλώσεις. Αυτές βεβαίως θα γίνονται, που και που, για να κρατιούνται τα προσχήματα. Γιατί έγινε έτσι; Γιατί ήταν μια καλή λύση αποφυγής γενικευμένου πολέμου. Με τον τρόπο αυτό και δυο πλευρές είναι κερδισμένες. Εκτίθενται μεν οι ΗΠΑ προσωρινά ως παραβάτες του διεθνούς δικαίου αλλά πρώτον δεν είναι η πρώτη φορά και δεύτερον θα το χρεωθεί ο πρόεδρος που σε τρία χρόνια αποχωρεί, αφού δεν μπορεί να κάνει τρίτη θητεία, ενώ οι εταιρείες και τα συμφέροντα θα παραμείνουν και ίσως κάποια χρόνια μετά ένας άλλος πρόεδρος ή εκπρόσωπος των ΗΠΑ, εκ του ασφαλούς πλέον, να το γυρίσει στα λόγια βέβαια, τζάμπα θα είναι άλλωστε. Θα εξαπολύσει μύδρους εναντίον του πρώην προέδρου και της πολιτικής του αλλά μέχρι εκεί. Από την άλλη η κυβέρνηση της Βενεζουέλας θα έχει να κατηγορεί την ‘’κακιά’’ Αμερική ως συνήθως, θα έχει αφήγημα για τον ευκολόπιστο αλλά ελεγχόμενο λαό, η ζαλισμένη αριστερά παντού θα έχει ακόμα ένα εξόφθαλμο παράδειγμα αμερικανικού ιμπεριαλισμού και η ζωή θα συνεχίζεται.
Η Βενεζουέλα και ο λαός της έτσι μπορεί να κρατήσουν την πολιτική αξιοπρέπειά τους και το βαθύ κράτος της χώρας μέρος των κερδών από τα πετρέλαια. Ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος. Αυτά βέβαια είναι αναπόδεικτες θεωρίες, ίσως τελικά η Βενεζουέλα να διαθέτει συστήματα εναέριας κυκλοφορίας όπως κι η χώρα μας, που σβήνουν ξαφνικά, οπότε όλα έγινα όπως μας τα σερβίρουν, Λέτε;
