Να πανηγυρίσουμε ότι επί τέλους το έργο πήρε εμπρός; Ή μήπως να κρατήσουμε πλείστες όσες επιφυλάξεις για τις πιθανότητες που έχει να ολοκληρωθεί σ’ αυτήν τη ζωή;
Πρόκειται για τον αυτοκινητόδρομο Πατρών-Πύργου. Αρχικά το έργο ήταν μέρος της Ολυμπίας Οδού, αλλά η κοινοπραξία της Ολυμπίας απέσυρε το ενδιαφέρον της. Στη συνέχεια επρόκειτο να δημοπρατηθεί ως ενιαίο έργο, μήκους 75 χιλιομέτρων και προϋπολογισμού 475 εκατ. ευρώ.
Κατόπιν επικράτησε η άποψη το έργο να σπάσει σε οκτώ μικρότερες εργολαβίες, ώστε να μπορούν να μετέχουν και μεσαίοι εργολάβοι. Η πρώτη από αυτές τις εργολαβίες, Αμαλιάδα-Δουνέϊκα, δημοπρατήθηκε με επιτυχία και τη δουλειά κέρδισε η κοινοπραξία «Τοξότης» συμφερόντων Χρήστου Καλογρίτσα. Ο «Τοξότης» μειοδότησε με έκπτωση 55,3% και πήρε το έργο, αρχικού προϋπολογισμού 58,4 εκατ. ευρώ και μήκους 8.960 μέτρων, με διάρκεια υλοποίησης τους 42 μήνες. Φτάνουμε δηλαδή στα μέσα του 2020.
Απομένουν οι επτά υπόλοιπες εργολαβίες που είναι άγνωστο πότε θα δημοπρατηθούν επιτυχώς, και πότε θα πιάσουν δουλειά. Όπως άγνωστο είναι και αν, με αυτήν τη μέθοδο της κατάτμησης, θα τελειώσει ποτέ το συνολικό έργο.
Προσοχή: Το έργο έχει ομπρέλα χρηματοδότησης το ΕΣΠΑ 2014-2020. Οι πιθανότητες που υπάρχουν να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2020, έτσι κατατεμαχισμένο, είναι ελάχιστες. Αλλά είπαμε. Έπρεπε να μπουν στο παιχνίδι μικρομεσαίοι «δικοί μας», και ο Καλογρίτσας, γαμπρός του Σπίρτζη και άνθρωπος με αριστερές διασυνδέσεις, είναι ένας από αυτούς.
Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν εννοώ ότι ο Μπόμπολας και οι λίγοι όμοιοί του είναι η μοναδική λύση, άλλωστε έγιναν πρόσφατα γνωστές από την Επιτροπή Ανταγωνισμού οι δόλιες μεθοδεύσεις τους. Αλλά σε ότι αφορά την ποιοτική και έγκαιρη ολοκλήρωση ενός έργου, οι αρπακτικοί μεγάλοι μπορούν την εγγυηθούν καλύτερα από τους αρπακτικούς μικρομεσαίους.
Και για να μην δουλευόμαστε: Σε πολλές δουλειές του ο Καλογρίτσας, πηγαίνει υπό την ομπρέλα του Μπόμπολα.
Δεν βγάζεις εύκολα άκρη και στον Πύργο θα συνεχίσουμε, επ’ αόριστον, να πηγαίνουμε από τον υπάρχοντα δρόμο.
