Μια πρωτόγνωρη για τα δεδομένα μας υγειονομική κρίση έπληξε όλον τον πλανήτη. Το αγαθό της υγείας αποδεικνύεται τελικά υπέρτατο. Άπαντες όμως, εν είδει γροθιάς, απάντησαν και μάχονται. Το υγειονομικό προσωπικό πρώτο στη μάχη. Το παρήγορο και ευχάριστο είναι ότι και τα πολιτικά κόμματα ομονοούν και με ανοικτούς τους δίαυλους επικοινωνίας αλληλοστηρίζονται. Ας θυμηθούν λοιπόν αργότερα ότι η κοινωνία ωφελείται από τη συναίνεση και από την ειλικρινή και ωφέλιμη κριτική και όχι από τη στείρα αντιπαράθεση. Ας αλλάξουν κομματική και πολιτική ρότα.
Χώρος για κριτική, για τα πριν της κρίσης τεκταινόμενα, υπάρχει. Χρόνος για την κριτική επίσης θα υπάρξει. Αλλά όχι τη δεδομένη χρονική στιγμή. Μετά την κρίση. Ακούγονται κάποιες φωνές, ευτυχώς λίγες, σε συνέχεια κάποιων προηγούμενων, που ηχούν ως παράκρουση. Αναρωτιέμαι που αποσκοπούν. Σε πολιτικά οφέλη ή στην αυτοπροβολή; Δεν αντιλαμβάνονται ότι τα επιχειρήματά τους, ακόμη και αν έχουν ισχυρή βάση και δόση αληθείας αποδομούνται από το άκαιρο των πρωτοβουλιών αυτών; Το ότι δεν ακούγονται απαντήσεις ας μην εκληφθεί ως ένδειξη αδυναμίας. Αυτή τη στιγμή η σκέψη όλων πρέπει να στοχεύει στην κατά το δυνατόν πιο αποτελεσματική και άμεση αντιμετώπιση του Covid -19. Αυτός είναι ο εχθρός. Που, σιγά σιγά, θα γίνεται με το μικροσκόπιο της επιστήμης από αόρατος ορατός. Και σε λίγο θα έρθει το τέλος του. Τότε θα υπάρξει ατελείωτος χρόνος για να επιχειρηματολογήσει ο καθένας. Φυσικά και τότε θα υπάρξει χρόνος και για τις απαιτούμενες βελτιώσεις ενός συστήματος που, ας μη ξεχνάμε, τουλάχιστον για την ώρα δεν υπολείπεται άλλων.
Η κρίση θα τελειώσει. Η ζωή θα συνεχιστεί. Αλλά θα έχουν αλλάξει κάποια δεδομένα. Όχι τόσο τα οικονομικά στοιχεία, που σίγουρα θα διαφοροποιηθούν, αλλά κυρίως ο τρόπος με τον οποίον αντιλαμβανόμαστε την ύπαρξη αλλά και την συνύπαρξή μας.
