του Στρατή Αγγελή, δημοσιογράφου
Σε καιρό ειρήνης και σε καιρό πολέμου τα κάρα με τα γαϊδουράκια είναι από τα πιο εμβληματικά στοιχεία της ζωής και του θανάτου στη Λωρίδα της Γάζας. Στις μέρες της ειρήνης τα κάρα μετέφεραν κυρίως εμπορεύματα. Τώρα μεταφέρουν πρόσφυγες, νερό και τρόφιμα (όταν υπάρχουν), γίνονται… ασθενοφόρα και νεκροφόρες. Ενίοτε τα γαϊδουράκια έχουν την ίδια τύχη με τα αφεντικά τους, διαμελίζονται από τις βόμβες. Οσο περισσότερο διευρύνεται η ζώνη των επιχειρήσεων τόσο περισσότερα ζώα σκοτώνονται ή πέφτουν στα χέρια του ισραηλινού στρατού. Και κάπως έτσι ο πόλεμος της προπαγάνδας περιέλαβε τα δυστυχή τετράποδα, με πρόθυμους αγωγιάτες και απάνθρωπα αγώγια.
Απαντώντας στις κατηγορίες των Παλαιστινίων για αρπαγή των ζώων, ισραηλινό κανάλι μετέδωσε προ μηνός ρεπορτάζ για τη διάσωση εκατοντάδων γαϊδουριών από τη Λωρίδα της Γάζας, βασανισμένων, φοβισμένων και υποσιτισμένων, που συγκεντρώνονται πρώτα σε ένα καταφύγιο ζώων στο Ισραήλ για να γιατρευτούν και να συνέλθουν.
Στη συνέχεια μεταφέρονται σε άλλα καταφύγια στη Γαλλία. Ακόμα μια αποστολή είναι στα σκαριά αυτές τις μέρες. «Μόνο οι στρατιώτες μπορούσαν να σώσουν τα τραυματισμένα ζώα, που ήταν καταδικασμένα σε ισόβια σκλαβιά και βάσανα μέχρι θανάτου. Οσα σώθηκαν δεν πρόκειται να επιστρέψουν στη Γάζα» είπε η διευθύντρια του καταφυγίου.
Οι αναπόφευκτοι συνειρμοί δεν είναι αρνητικοί εντός του Ισραήλ, όπου στο κυρίαρχο αφήγημα για τη συλλογική τιμωρία του πληθυσμού του «Χαμαστάν» προστέθηκε η σωτηρία των αθώων τετράποδων.
Στο αφήγημα αυτό απάντησε με άρθρο του στην ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz» ο παλαιστίνιος δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας Ahmed Najar, ο οποίος ζει στο Λονδίνο. «Η μητέρα μου, που βρίσκεται στη Γάζα, δεν μπορεί να περπατήσει. Από τον Οκτώβριο του 2023 η οικογένειά μου έχει εκτοπιστεί επτά φορές. Κάθε φορά που οι βόμβες έπεφταν πολύ κοντά τους, κάθε φορά που “έβρεχε” προκηρύξεις για εκκένωση, ο μοναδικός τρόπος για να μετακινηθεί η μητέρα μου ήταν πάνω σε έναν γάιδαρο. Οταν διάβασα ότι το Ισραήλ “διέσωσε” τους γαϊδάρους από τη Γάζα, αρπάζοντάς τους από οικογένειες που λιμοκτονούν και δεν μπορούν να σώσουν τα παιδιά τους, μου κόπηκε η ανάσα. Ενας γάιδαρος μπορεί να περάσει τον φράχτη, όμως ένας μικρός Παλαιστίνιος χωρίς πόδια δεν μπορεί» έγραψε ο Najar.
Ετσι κι αλλιώς, σκέφτομαι, πού θα μπορούσε να βοσκήσει ο γάιδαρος στην καμένη γη της Γάζας; Υποτίθεται πως οι άνθρωποι που πεθαίνουν από την πείνα είναι μια άλλη ιστορία.
