O Bουλευτής Αχαΐας, Tομεάρχης Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ και Α’ Αντιπρόεδρος Ειδικής Μόνιμης Επιτροπής Οδικής Ασφάλειας της Βουλής των Ελλήνων συναντήθηκε στη Βουλή με εκπροσώπους του Συλλόγου των εργαζομένων και την Ένωση Ιατρών του Εθνικού Κέντρου Ψυχικής Υγιεινής και Ερευνών (ΕΚΕΨΥΕ).
Όπως αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση:
“Οι εκπρόσωποι του ΕΚΕΨΥΕ εξέθεσαν τα πολύ σοβαρά προβλήματα υποστελέχωσης, υποχρηματοδότησης και θεσμικής εγκατάλειψης του φορέα τους, ο οποίος ωστόσο επιτελεί από το 1956 το άκρως σημαντικό λειτούργημα της πρωτοβάθμιας και εξωνοσοκομειακής ψυχιατρικής περίθαλψης σε κοινοτικό επίπεδο και για όλες τις ηλιακές ομάδες, παιδιά, εφήβους και ενηλίκους, τόσο ως θεραπεία όσο και ως αποκατάσταση.
Μάλιστα οι εκπρόσωποι αποκάλυψαν ότι μετά από συνάντησή τους με τον Υφυπουργό Υγείας κύριο Βαρτζόπουλο, αυτός τους ανακοίνωσε ότι στο πλαίσιο του, σύμφωνα με την μέχρι πρόσφατα ενημέρωση, «εκτρωματικού» νομοσχεδίου περί «ολοκλήρωσης της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης» με το οποίο θα επιχειρηθεί η διάλυση της δημόσιας ψυχικής υγείας και απεξάρτησης προς χάριν των ιδιωτικών συμφερόντων του πεδίου της υγείας, το ΕΚΕΨΥΕ θα αναλάβει τη λειτουργία της Ψυχιατρικής Κλινικής του κατ’ επίφασιν Νοσοκομείου Κρατουμένων Κορυδαλλού!
Μια τέτοια εξέλιξη θα βάλει οριστική ταφόπλακα στη λειτουργία του ΕΚΕΨΥΕ, καθώς μια ενδεχόμενη ανάληψη της εποπτείας του ΝΚΚ από το ΕΚΕΨΥΕ δεν συνάδει με τη φυσιογνωμία, το σκοπό και την εμβληματική ταυτότητα του τελευταίου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ συμφώνησε με την ανάγκη ουσιαστικής και πραγματικής ενίσχυσης του ΕΚΕΨΥΕ με μόνιμες προσλήψεις και αύξηση της χρηματοδότησής του που θα έχει ως στόχο την αναβάθμιση και ενδυνάμωση του θεσμικού ρόλου του. Δεσμεύτηκε να χρησιμοποιήσει κάθε κοινοβουλευτικό μέσο προκειμένου να αναδείξει τα δίκαια αιτήματά του, αλλά και ώστε να ανακόψει τις αδηφάγες διαθέσεις του Υπουργείου Υγείας και της κυβέρνησης για διάλυσης κάθε τι δημόσιου στο ευρύτερο δημόσιο σύστημα και πριμοδότησης κάθε τι ιδιωτικού.
Γιατί η πολιτική Υγείας της κυβέρνησης επιβαρύνει τους πολίτες με νέα κόστη, θέτει ανυπέρβλητα εμπόδια στην καθολική και ισότιμη πρόσβασή τους στη δωρεάν και δημόσια παροχή υπηρεσιών υγείας, διευρύνει και οξύνει τις ανισότητες και, τέλος, αυξάνει τις ανικανοποίητες ανάγκες υγείας”.
