Για πρώτη φορά στα χρονικά της αστρονομίας, τηλεσκόπιο κατάφερε να διακρίνει τη γέννηση ενός άστρου έξω από τον δικό μας Γαλαξία.
Διεθνής ομάδα ερευνητών αναφέρει στο περιοδικό Nature την ανακάλυψη ενός «πρωτοάστρου» στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, του πλησιέστερου γαλαξιακού μας γείτονα σε απόσταση 160.000 ετών φωτός.
Μέχρι σήμερα, άστρα τόσο νεαρής ηλικίας είχαν εντοπιστεί μόνο σε αποστάσεις έως 6.500 ετών φωτός.
Το νεογέννητο άστρο έχει 10-20 φορές μεγαλύτερη μάζα από τον Ήλιο και είναι περίπου 10.000 φορές φωτεινότερο.
Η μελέτη προσφέρει ενδείξεις «ότι τα άστρα μεγάλης μάζας, τα οποία υπερβαίνουν τη μάζα του Ήλιου κατά αρκετές φορές, σχηματίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και τα άστρα μικρής μάζας» ανέφερε σε δελτίο Τύπου η Μέγκαν Ρέιτερ του Πανεπιστημίου «Ράις» στις ΗΠΑ, μέλος της ερευνητικής ομάδας. «Ήταν ένα μεγάλο ερώτημα εδώ και πολύ καιρό» εξήγησε.
Καλλιτεχνική απεικόνιση του πρωτοάστρου και των πιδάκων που πηγάζουν από τους πόλους του (ESO/M. Kornmesser)
Όλα τα άστρα σχηματίζονται από μεγάλα σύννεφα υδρογόνου που καταρρέουν κάτω από το ίδιο τους το βάρος και συμπιέζονται μέχρι να πυροδοτηθούν θερμοπυρηνικές αντιδράσεις.
Το νέφος που καταρρέει αρχικά σχηματίζει έναν επίπεδο δίσκο, ο οποίος τροφοδοτεί με υλικό το άναπτυσσόμενο άστρο στο κέντρο του.
Ένα μέρος αυτού του υλικού που πέφτει προς το κέντρο παγιδεύεται από το μαγνητικό πεδίο του νεογέννητου άστρου και εκτοξεύεται στο Διάστημα με τη μορφή πιδάκων που πηγάζουν από τους πόλους του.
Οι πίδακες αυτοί ήταν που αποκάλυψαν την ύπαρξη του πρωτοάστρου στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου. «Σκεφτήκαμε πως οι πίδακες έπρεπε να προέρχονται από έναν δίσκο συσσώρευσης. Πρέπει να υπάρχει ένας δίσκος γύρω από αυτό το άστρο» είπε η Ρέιτερ.
Για να βεβαιωθούν, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν το ραδιοτηλεσκόπιο ALMA στη Χιλή, το οποίο εντόπισε τον δίσκο υλικού που χαρακτηρίζει τα νεογέννητα άστρα.
Το φαινόμενο θα ήταν δύσκολο να παρατηρηθεί άμεσα στον δικό μας Γαλαξία λόγω των μεγάλων ποσοτήτων σκόνης που κόβουν τη θέα. Στο Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου, η σκόνη είναι λιγότερη και η ορατότητα καλύτερη.
Όπως επισήμανε η Ρέιτερ «οι συνθήκες εκεί μοιάζουν περισσότερο με αυτές που πιστεύουμε ότι επικρατούσαν νωρίτερα στην ιστορία του Σύμπαντος. Είναι σαν να ανοίξαμε ένα παράθυρο στον σχηματισμό των άστρων στις απαρχές του κόσμου».
