Το σκηνικό ήταν πλήρες. Τσίπρας εναντίον Μητσοτάκη και τούμπαλιν. Αυτή ήταν η συζήτηση των πολιτικών αρχηγών για το ασφαλιστικό και τίποτε άλλο το αξιομνημόνευτο. Διαθέτουμε άλλη μια φορά ένα τυπικό δικομματικό δίδυμο που αναμένεται να μονοπωλήσει την πολιτική ζωή το προσεχές χρονικό διάστημα.
Με μια διαφορά. Αυτό το μοντέλο το έχουμε γνωρίσει καλά. Παπανδρέου με Μητσοτάκη, Σημίτη με Καραμανλή, Καραμανλή με Παπανδρέου και τώρα Τσίπρα με Μητσοτάκη.
Ο δικομματισμός έχει, ανεξάρτητα από τους εκάστοτε πρωταγωνιστές του, τη δική του αμείλικτη λογική. Έχει ανάγκη από ψευδείς συγκρούσεις, προσωπικές και δήθεν αντιπαραθέσεις, συστηματική αποσιώπηση του πόσο πολύ μοιάζουν οι εκάστοτε δύο αρχηγοί, υπαγωγή στη λογική άσπρο-μαύρο, διαζύγιο με τις συγκλήσεις και τελικά μία από τα ίδια.
Εναλλαγή στην εξουσία και αυτός που έρχεται να εφαρμόζει, πάνω-κάτω, την πολιτική εκείνου που αποχώρησε.
Έτσι ή κάπως έτσι φτάσαμε έως εδώ, έτσι ή κάπως έτσι θα συνεχίσουμε.
Αμετανόητοι…
