.
,,,,21 Μαρτίου 1997, ώρα 10 το βράδυ…
πριν 2 περίπου ώρες ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ είχε εκλεγεί πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και στο γραφείο του πατέρα του, κάπου στο Κολωνάκι καμιά δεκάρια εξ αρχής φανατικοί υποστηρικτές του γιορτάζαμε μαζί του γύρω από ένα μεγάλο τραπέζι την μεγάλη επιτυχία..
…ο ίδιος ο πρόεδρος χαρούμενος, αλλά και σκεφτικός μαζί, ο Κώστας Σταϊκούρας-δ/ντης του πολιτικού του γραφείου τότε, ο Γιώργος Σταϊκούρας ο μόνιμος αστυνομικός συνοδός του, η Αλεξάνδρα, η έμπιστη πάντα γραμματέςας του και δπλα της ο αντρας της και αγαπημένος και έμπιστος από τότε φίλος του ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΟΥ..
…και πάραδίπλα συμπλήρωνα κι εγώ την αλησμόνητα παρέα και στιγμή , με πρόσκληση από το στάδιο του ίδιου του προέδρου, νοιόθωντας όμως όλο το βράδυ επίμονη και διερυνητική τη ματιά του ΑΓΓΕΛΟΥ στο πρόσωπό μου…
…εκείνο το βράδυ λοιπόν εγώ γνώρισα περισσότερο και πιο κοντά τον ΓΙΑΝΝΗ, που σήμερα “έφυγε” καταπονημένος, δικαιωμένος και περήφανος μαζί ,αγκαλια με το τρυφερό από κοντά και από μακρυά κατευόδιο σεβασμού και τιμής των φίλων του και τον συγκινητικό αποχαιρετισμό του “ΑΔΕΛΦΟΥ” του Κώστα Καραμανλή..
,,,…καλό πέρασμα Γιάννη…
Kαλό πέρασμα Γιάννη…
