Πληθαίνουν δυστυχώς το τελευταίο χρονικό διάστημα οι επιθέσεις σκύλων σε πολίτες.
Είτε πρόκειται για αδέσποτα τετράποδα, είτε για οικόσιτα, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.
Από το τραγικό περιστατικό της Κοζάνης, έως τις επιθέσεις σε βάρος συμπολιτών μας στην Πάτρα.
Αν προσπαθήσουμε να “αγγίζουμε” επιδερμικά το φαινόμενο, θα κάνουμε λάθος.
Η ευθύνη ανήκει πρωτίστως σε μεγάλο αριθμό κατόχων τετραπόδων, που με περισσή ευκολία βγάζουν βόλτα τα ζώα στο κέντρο της πόλης αλλά και σε πολύσχανστους τόπους αναψυχής και μάλιστα τα απελευθερώνουν χωρίς να νοιάζονται καν για το γεγονός οτι σε απόσταση αναπνοής παίζουν παιδιά και περπατούν δεκάδες άνθρωποι.
Ο Νόμος είναι σαφής: Αν τα τετράποδα είναι μεγάλα και ανήκουν στις κατηγορίες των επικίνδυνων, επιβάλλεται ένα μέτρο αλυσίδα και φίμωτρο.
Ουδείς θα κατηγορήσει ως ανάλγητο έναν ιδιοκτήτη που θα πράξει το νόμιμο και επίσης κανείς δεν θα κατηγορήσει ως μη ζωόφιλο, έναν πολίτη που θα απαιτήσει να εφαρμοστεί ο Νόμος.
Και κάποτε, το θέμα θα πρέπει να αρχίσει να απασχολεί και την Αστυνομία. Τι κι αν πρόκειται για αδίκημα (η επίθεση σε άνθρωπο) που διώκεται κατ’ ‘εγκληση; Νόμος που πρέπει να εφαρμόζεται αυστηρά δεν υπάρχει, ώστε να υπάρξουν προληπτικοί έλεγχοι;
Υ.Γ. Η επίθεση τετραπόδων σε ανθρώπους ισοδυναμεί επίσης με την απάνθρωπη συμπεριφρά κάποιων σε βάρος ζώων. Αλλά οι συμψηφισμοί δεν θα πρέπει να προκαλούν ατιμωρησία, ούτε στην μία ούτε στην άλλη περίπτωση
Τα ζώα, άνθρωποι, ο Νόμος και η “ζούγκλα”
