Με αφορμή τα κόκκινα δάνεια και την επιμονή των δανειστών να πουληθούν τα σπίτια των χρεωμένων νοικοκυριών στα «αρπακτικά», ξεφυλλίζω «σημειώσεις από την Ιστορία του Δικαίου της Αρχαίας Ελλάδας», που είναι διδάγματα ιστορίας και για το σήμερα.
Γνωρίζουμε ότι ο Σόλων εξελέγη άρχων το 594 π.Χ. και ανέλαβε τη διακυβέρνηση των Αθηνών με εντολή να παράσχει νομοθεσία δημιουργώντας στέρεους θεσμούς στην Πολιτεία των Αθηνών.
Την περίοδο εκείνη η κατάσταση των φτωχών ήταν τραγική, διότι ήταν υποχείριοι των δανειστών τους, αφού δεν μπορούσαν να εξοφλήσουν τα χρέη τους. Εργάζονταν για λογαριασμό του δανειστή μέχρι να εξοφλήσουν το χρέος διαφορετικά πωλούνταν ως δούλοι στην Αθήνα ή εκτός αυτής.
Τα περισσότερα κτήματα ήταν υποθηκευμένα εξαιτίας του δανεισμού των ιδιοκτητών και η τότε υποθήκη σημειωνόταν σε λίθινες στήλες που ονομάζονταν «όροι».
Ο Σόλων εισήγαγε ένα γενικό μέτρο, τη Σεισάχθεια, που απέβλεπε στην κατάργηση των χρεών. Κατάργησε τα ιδιωτικά και τα δημόσια χρέη και έτσι έδιωξε το ασήκωτο βάρος των χρεωμένων νοικοκυριών.
Η Σεισάχθεια είχε ως αποτέλεσμα την απαλλαγή των ενυπόθηκων κτημάτων απ’ τα εμπράγματα βάρη διότι αυτά ήταν αποτέλεσμα των χρεών και της αδυναμίας τους να εξοφληθούν.
Γι’ αυτό και ο Σόλων εκαυχάτο στις ελεγείες του, όπως αναφέρει ο Αριστοτέλης, ότι απάλλαξε την εύφορη γη (την Αθήνα) από τους «όρους».
