Την Παρασκευή (11/11) είχα προσκληθεί να συντονίσω μια συζήτηση μεταξύ πρωταθλητών και παρολυμπιονικών με γυμναστές και προπονητές, εδώ στην Πάτρα.
Η εκδήλωση είχε προγραμματιστεί να γίνει στην αίθουσα του Εμπορικού Συλλόγου επειδή στο κτίριο έχει τοποθετηθεί πρόσφατα ειδική ράμπα που επιτρέπει την ανεμπόδιστη πρόσβαση ατόμων που είναι καθηλωμένα αναπηρικά αμαξίδια.
Οι ενδιαφερόμενοι, που ήταν πολλοί, συγκεντρώθηκαν αλλά λίγο πριν αρχίσει η εκδήλωση διαπιστώθηκε ότι η ράμπα δεν λειτουργούσε! Οι παρολυμπιονίκες ήταν εκεί στα αμαξίδιά τους, πλην η πρόσβασή τους στο κτίριο στάθηκε αδύνατη.
Λίγες φορές στη ζωή μου έχω αισθανθεί τέτοια ξεφτίλα.
Τελικά η εκδήλωση μεταφέρθηκε, όπως-όπως, στο Βυζαντινό όπου και ολοκληρώθηκε.
Αυτή είναι η Ελλάδα; Δεν ξέρω. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η χώρα σου προσφέρει κάθε μέρα ένα σωρό λόγους για να ντρέπεσαι.
