Ηταν Απρίλιος του 2013 όταν η είδηση των πυροβολισμών που δέχθηκαν δεκάδες εργάτες από το Μπαγκλαντές από μπράβους-επιστάτες έκανε τον γύρο του κόσμου.
«Αίμα στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας», «ματωμένες φράουλες», πηχυαίοι οι τίτλοι των εφημερίδων.
Ακόμη και τα διεθνή έντυπα φιλοξενούσαν στο πρωτοσέλιδό τους την τραμπούκικη επίθεση κατά των άοπλων διαδηλωτών.
Τηλεοπτικά συνεργεία κατέφθασαν από κάθε γωνία της υφηλίου, για να καταγράψουν το τραγικά γεγονότα.
Φυσικά δεν έλειψαν τα κυβερνητικά κλιμάκια και οι εκπρόσωποι πολιτικών οργανισμών που άπαντες διατείνονταν πως θα παταχθεί το φαινόμενο της ανθρώπινης δουλείας και του εργασιακού μεσαίωνα.
Τι έγινε; Ότι συμβαίνει πάντα όταν τα φώτα της δημοσιότητας στρέφονται σε άλλα θεάματα επικαιρότητας…
Ηλθε και η απόφαση του Δικαστηρίου της Πάτρας το 2014, που έκανε τους αλλοδαπούς εργάτες να δακρύζουν και να αλληλοκοιτιόνται απορημένοι και τους κατηγορούμενους επιστάτες και μεγαλοτσιφλικάδες να αγκαλιάζονται περιχαρείς !
Τι έγινε; Και πάλι η γνωστή ακινησία της Πολιτείας.
Ακολούθησε ο κόλαφος του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το 2017, που καταδίκασε την Ελλάδα γιατί δεν απέτρεψε την εμπορία ανθρώπων.
Τι έγινε; Τίποτα απολύτως.
Αν αναρωτηθείτε γιατί ανατρέξαμε σε παλιές ιστορίες είναι διότι , δυστυχώς όταν η Πολιτεία περί άλλων τυρβάζει κάποιοι συνεχίζουν το …θεάρεστο έργο τους !
Η σημερινή είδηση για την …πληρωμή με τσάπα στο κεφάλι πακιστανού, που διεκδίκησε τα μεροκάματα μηνών, κάπου στη Δυτική Αχαϊα από νταή τσιφλικά, μας γυρίζει χρόνια πίσω…
Και αποδεικνύει πως σε αυτή την εσχατιά της Ευρώπης ο νόμος της ζούγκλας, για την κυριαρχία του δυνατού επί του αδυνάτου, συνεχίζει να ισχύει.
Και όσα λόγια ακουστούν εκ νέου για πάταξη φαινομένων ανθρώπινης δουλείας θα φυλλορροήσουν πριν αλέκτωρ φωνήσαι…
