Αποτελεί ένα νοσηλευτικό ίδρυμα «ξέφραγο αμπέλι» ή είναι μια από τις συνηθισμένες υπερβολές των δημοσιογράφων;
Η πρόσφατη επίθεση σε γιατρό που εφημέρευε στα τμήματα επειγόντων περιστατικών , δυστυχώς αποδεικνύει πως μόνο αχαλίνωτη δεν είναι η φαντασία των ρεπόρτερ.
Η γροθιά από τον ασθενή που στόχευσε με επιτυχία το μάτι του γιατρού, μαρτυρά πως μονάχα ασφάλεια δεν αισθάνονται όσοι εργάζονται στον «Αγ. Ανδρέα».
Είναι εκτεθειμένοι στις διαθέσεις του καθενός που θεωρεί πως δεν τυγχάνει της ανάλογης προσοχής του προσωπικού, για την αντιμετώπιση του προβλήματός του.
Και το αυτονόητο ερώτημα είναι πως μπορεί να αλλάξει η κατάσταση.
Φυσικά εάν οι διοικούντες βγουν από τα γραφεία τους και ασχοληθούν με την ορθή λειτουργία του νοσηλευτηρίου. Διότι όταν οι επικεφαλής ασχολούνται με το εάν θα υπάρχουν ή όχι τηλεοράσεις στα δωμάτια των ασθενών και με απανταχούσες απαγορεύουν την εγκατάστασή τους , τότε όλα μπορούν να συμβούν.
Η ανακοίνωση της διοίκησης που εξέφρασε την συμπαράστασή της και τον αποτροπιασμό της για το επεισόδιο τελείωνε με την δέσμευση(;) πως θα καταβληθούν προσπάθειες ενίσχυσης του προσωπικού.
Δηλαδή τι ακριβώς θα πράξει; Διαγωνισμό μέσω ΑΣΕΠ ; Αγώνες πάλης για να επιλεγεί ο δυνατότερος;
Αν πράγματι επιθυμεί την ασφάλεια των εργαζομένων του νοσοκομείου , απλά επιβάλλεται να ενισχύσει το κονδύλι, ώστε να αυξηθούν τα άτομα που έχουν επιφορτιστεί με το συγκεκριμένο έργο. Τόσο απλά…
Ειδάλλως στο επόμενο κρούσμα , πάλι θα χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα!
