«Όπου φτωχός και η μοίρα του» λέει ο θυμόσοφος λαός και δεν πέφτει ποτέ έξω.
Ετσι και στην περίπτωση του Λάππα, οι εξαθλιωμένοι εργάτες γης ζουν σε συνθήκες όχι απλά τριτοκοσμικές, αλλά που αποτελούν ντροπή για την …πολιτισμένη κοινωνίας μας!
Σε παραπήγματα τρισάθλια χωρίς την τήρηση του παραμικρού κανόνα υγιεινής, στοιβάζουν τα όνειρά τους για ένα ανέφελο αύριο δεκάδες αλλοδαποί.
Ηλθαν στα μέρη μας ευελπιστώντας σε ένα μεροκάματο που θα εξασφάλιζε σε αυτούς και κυρίως τις οικογένειές τους, που άφησαν πίσω στην πατρίδα, αξιοπρεπή διαβίωση.
Τι συνάντησαν; Την απόλυτη εκμετάλλευση. Εργασία χωρίς κανένα δικαίωμα, δίχως ωράριο, διαμονή παρέα με τρωκτικά, χωρίς νερό, δίχως φως.
Τι έκανε η Πολιτεία; Το καθήκον της…
Εστειλε το κλιμάκιο ελεγκτών, εξεδόθη και σχετικό έγγραφο με αριθμό πρωτοκόλλου, αλλά το …θαύμα δεν έγινε! Ούτε οι συνθήκες διαβίωσης τροποποιήθηκαν προς το καλύτερο. Ούτε άλλαξε τίποτα από τον περασμένο Μάρτιο που εκδόθηκε το έγγραφο !
Αλήθεια για να κινηθούν οι δικαστικές αρχές έπρεπε για μια ακόμη φορά να αποταθεί στον εισαγγελέα ο βοηθός Περιφερειάρχη Αντώνης Χαροκόπος;
Ενας αυτοσχέδιος καταυλισμός που εγκυμονεί κινδύνους για τη δημόσια υγεία , αλλά κυρίως κινδυνεύουν οι διαμένοντες, δεν αποτελεί αρμοδιότητα των υπηρετών της Θέμιδας;
Αλλά θα αναρωτηθείτε και όχι άδικα, λες και είναι η πρώτη φορά που στην ευρύτερη περιοχή τα τετράποδα ζουν σε καλύτερες συνθήκες από τους ξένους εργάτες γης…
Είπαμε όμως, όπου φτωχός και η μοίρα του…
