Ένας ηθοποιός και εικαστικός, ο Άγγελος Παπαδημητρίου, είπε πρόσφατα μια φράση που σκέφτομαι να κορνιζάρω: «Το δίκιο του εξηντάρη να υποχωρεί στο άδικο του τριαντάρη».
Δεν την είπε για το κοινωνικό μέρισμα που θα μοιράσει από αύριο ο κ.Τσίπρας, μετά το ομόθυμο «ναι» της Βουλής, αλλά είναι ίσως το πιο επίκαιρο αίτημα για αυτά που ζούμε. Πόσο μάλλον που δεν έχει άδικο ο τριαντάρης (και ο Άγγελος – που την είπε – είναι «εκπρόσωπος» των εξηντάρηδων).
Κοιτάω ξανά τα χαρτιά που είναι μαζεμένα πάνω στο γραφείο μου.
*Η Ματίνα είναι απόφοιτος Οικονομικού, με μεταπτυχιακό στην Ολλανδία. Γύρισε στην Ελλάδα και (για αρχή;) κρατάει λογιστικά βιβλία. Έχει εισπράξει περίπου 10.000 ευρώ αλλά αν βγάλει το 60% των φόρων και των εισφορών, της μένουν το μήνα 350 ευρώ. Λιγότερα από όσα θα έπαιρνε από το ταμείο… ανεργίας.
*Η Άννα είναι φαρμακοποιός. Έχει κέρδη (έσοδα μείον έξοδα) κάτι παραπάνω από 60 χιλιάρικα. Καθόλου κακά, θα μου πείτε, τη σήμερον ημέρα. Και αν το σκεφθείτε, μην της το πείτε. Γιατί στην ίδια μένουν τα ξενύχτια της και κάτι λιγότερο από 1400 ευρώ τον μήνα ή αλλιώς 17 χιλιάρικα ετησίως. Όλα τα άλλα θα γίνουν φόροι και εισφορές.
*Ο Γιώργος και η Ασπασία είναι βιοτέχνες. Η ομόρρυθμη εταιρεία τους έχει κέρδη γύρω στα 30 χιλιάδες ευρώ. Μην κάνετε τις διαιρέσεις. Τα δύο σπίτια τους – γιατί δεν είναι και ζευγάρι – θα πρέπει να τα βγάλουν πέρα με κάτι λιγότερο από 500 ευρώ το μήνα. Όλα τα άλλα θα γίνουν φόροι και εισφορές.
*Ο Σπύρος είναι δικηγόρος (θέλει να γίνει δικαστής, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Προς το παρόν είναι πάνω – κάτω στην Ευελπίδων, μέχρι και αιτήσεις συμπληρώνει. Μαζεύει περίπου 15.000 ευρώ , πληρώνει φόρους και εισφορές σχεδόν 7.000 ευρώ και του μένουν στην τσέπη γύρω στα 650 ευρώ το μήνα. «Κι αν τρέξω και βγάλω άλλα πέντε χιλιάρικα θα κερδίσω άλλα 70 ευρώ το μήνα», ολοκληρώνει το … αδιέξοδο του.
Θα μπορούσα να συνεχίσω με πολλά ακόμη παραδείγματα ανθρώπων που «δημεύτηκε» ο κόπος τους για να μπορέσουν οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να μοιράζουν μερίσματα. Οι συνεργάτες μου είχαν την ιδέα να απευθυνθούν σε φίλους και γνωστούς και να τους ζητήσουν να μας πουν την δική τους ιστορία φορολογικής τρέλας. Τα έχω λοιπόν όλα μπροστά μου. Και σκέφτομαι να τα καταθέσω σήμερα στην Βουλή. Και να φωνάξω και εγώ μαζί τους «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Γιατί εργάτες είναι όλοι τους. Εργάτες της φοροεισπρακτικής μηχανής ενός σπάταλου κομματικού κράτους.
(δημοσιευθηκε στην εφημεριδα “Φιλελευθερος”)
