Στις μέρες μας οι αλλαγές είναι αναγκαίες για ένα σύγχρονο προσανατολισμό στην εκπαίδευση, καθώς ο κόσμος αλλάζει με ραγδαίους ρυθμούς και η εκπαίδευση δεν μπορεί να παρακολουθεί τις κοινωνικές εξελίξεις. Επομένως, οφείλει να επανατοποθετήσει τα δεδομένα και να αναπτύξει καινοτομίες, που θα ανταποκρίνονται στη σύγχρονη κοινωνία. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή καινοτομιών θεωρείται πλέον προϋπόθεση για την προσαρμογή του σχολείου στις σημαντικές αλλαγές που χαρακτηρίζουν το σύγχρονο κοινωνικό περιβάλλον. Όπως τονίζει και ο ΟΟΣΑ, οι επιτυχημένες οικονομίες θα βασίζονται σε τρεις θεμέλιους λίθους, την ικανότητα να είναι δημιουργικές, να μετασχηματίζουν μια δημιουργική ιδέα σε καινοτομία και να την προωθούν στην αγορά αποτελεσματικά. Οι άνθρωποι θα πρέπει να μάθουν να μαθαίνουν με πιο αυτόνομους τρόπους .Η καινοτομία λοιπόν σήμερα θεωρείται ως η σημαντικότερη παράμετρος για την ανάπτυξη μιας χώρας τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και για κάθε επιχείρηση και εκπαιδευτικό σύστημα και τείνει να γίνει κύρια προτεραιότητα σε όλες τις εθνικές πολιτικές καθώς μια προωθημένη οικονομία της γνώσης χρειάζεται ένα εκπαιδευτικό σύστημα, δημιουργημένο από την πολιτεία, που δε θα απελευθερώσει απλά αλλά θα δώσει σημαντική ώθηση στην οικονομία. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η καινοτομία είναι επιτεύξιμος στόχος μέσω ευρωπαϊκών προγραμμάτων συνεργασίας μεταξύ διακρατικών εταίρων.
Συνεπώς η εισαγωγή και εφαρμογή μια καινοτομίας στο σχολικό χώρο της πατρίδας μας είναι αναγκαία αλλά όχι εύκολα επιλέξιμη και ούτε από μόνη της θετική. Οι καινοτομίες δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλεία, η αξία και η αποτελεσματικότητα των οποίων σε μεγάλο βαθμό, εξαρτώνται από το κοινωνικό, οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό πλαίσιο μέσα στο οποίο αναπτύσσονται καθώς και τη σχολική καθημερινότητα. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί από τη στιγμή που θα εισάγουν μια καινοτομία μέχρι και τη θεσμοθέτησή της ξεπερνούν την σχολική μονάδα και οφείλονται στη διαδικασία αλλαγής. Οι κυριότεροι ανασταλτικοί παράγοντες που εντοπίζονται στα σχολεία της χώρας μας είναι το ανελαστικό –συγκεντρωτικό εκπαιδευτικό σύστημα ,η ακατάλληλη υλικοτεχνική υποδομή, οι οικονομικές δυσχέρειες ,η έλλειψη χρόνου, η πίεση της διδακτέας ύλης καθώς και η ελλιπής κατάρτιση του εκπαιδευτικού σε θέματα καινοτομίας. Οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί ουσιαστικά αν και στηρίζουν τη διαδικασία εισαγωγής, εφαρμογής και θεσμοθέτησης καινοτόμων δράσεων, συναντούν πολλά προβλήματα κατά την υλοποίηση τους η αντιμετώπιση των οποίων μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα απογοητεύσεις στις οποίες πολλοί εκπαιδευτικοί, πολλές φορές, δεν είναι διατεθειμένοι να υποβληθούν.
Στην Ελλάδα δυστυχώς σήμερα το γενικό περιβάλλον υποδοχής των καινοτομιών γίνεται όλο και πιο απρόσφορο ,όταν το επιστημονικά εξειδικευμένο προσωπικό της φυλλορροεί ως μετανάστης για άλλες πατρίδες.
