Το φράγμα Πείρου-Παραπείρου, είναι ένα μεγαλοπρεπές έργο, στηριζόμενο σε αδιάβροχο αργιλικό έδαφος με το οποίο κατασκευάστηκε. Είναι πρωτότυπο δε, επειδή σχεδιάστηκε κατά τρόπον που να δημιουργεί την αίσθηση φυσιολογικής λίμνης, για να αποθηκεύσει περίπου 45 εκατ. κυβικά νερού προς υδρευτική χρήση. Το κυρίως φράγμα ύψους 75 μέτρα από την κοίτη του ποταμού Πείρου κατασκευάστηκε σε σημείο τέτοιο ώστε, η αποθήκευση του νερού να καλύπτει πλήρως την ανάγκη των Δήμων Πατρέων, Δυτικής Αχαΐας, Ερυμάνθου και ΒΙ.ΠΕ.
Η κάτοψη του φράγματος, σχηματισμού ημίσεως εξαγώνου, αποτελείται από το μεσαίο τμήμα που στη στέψη του, μήκους 350 μέτρα, εδράζεται οδόστρωμα, πλάτους 11,50 μ. με δύο λωρίδες, εκάστη 4,20 μ. και κατεύθυνση μία προς την 111 οδό (Τρίπολη) και η άλλη προς Πάτρα.
Το πρανές, δυτικά του φράγματος, με κλίση 1:1,75 με 50 μέτρα βάση, κατασκευασμένο από αδιάβροχο αργιλικό έδαφος, καλύπτεται από λιθοδομή διατεταγμένων λίθων οριζόντια ώστε, να παρουσιάζεται από δυτικά ανάγλυφα υπό κλίση, ως να είναι αυλαία θεάτρου τραπεζοειδούς σχηματισμού.
Ανατολικά οι δύο πλευρές του φράγματος, μετά του κεντρικού τμήματός του με το οδόστρωμα, φτάνουν το συνολικό μήκος των 750 μέτρων. Οι πλευρές είναι και αυτές κατασκευασμένες με αδιάβροχο αργιλικό έδαφος με κλίση 1:3, και καλυμμένες με λίθους για να τις διακοσμούν. Ανατολικά του κυρίως φράγματος, διαμορφώνεται μεταξύ των δύο πλευρών του, εκχειλιστής, σε ύψος 67 μέτρα από την κοίτη του ποταμού. Όλες οι πλευρές του σ’ αυτό το σημείο είναι κάθετες από οπλισμένο σκυρόδεμα και καταλήγουν περιβάλλοντας ένα κανάλι σε τετραγωνική διατομή, για να εκβάλλονται οι υπερχειλίσεις δυτικά του φράγματος.
Η περιγραφή αυτού του έργου, σαφώς είναι ελλιπής γιατί αυτή δεν είναι αυτοσκοπός μας, όσο είναι το θέμα της διαχείρισής του, για το οποίο έγιναν πάμπολλες συζητήσεις μεταξύ των φορέων που ενεμπλέκονται για την χρήση του νερού που θα αποθηκεύεται σ’ αυτό τον ταμιευτήρα των 45 εκατ. κυβικών μέτρων.
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΥ ΦΡΑΓΜΑΤΟΣ
Ο Δήμος Πατρέων με επικεφαλής τον Δήμαρχο κ. Κώστα Πελετίδη, τον κ. Χρ,. Νικολάου Δυτικής Αχαΐας, κ. Θ. Καρπή Ερυμάνθιας, ήδη είχαν αποφασίσει και δια επιστολής τους ανακοίνωναν στον Υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Χρ. Σπίρτζη ότι, «η διαχείριση του φράγματος Πείρου-Παραπείρου να γίνεται από Εθνικό Δημόσιο Οργανισμό Υδάτινων Πόρων που θα χρηματοδοτείται από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, θα προβαίνει σε προσλήψεις, θα υλοποιεί τα απαιτούμενα έργα και θα κάνει παρεμβάσεις για την ορθολογική διαχείριση των υδάτινων πόρων».
Ωστόσο το ΥΠΕΧΩΔΕ πρότεινε ουσιαστικά την δημιουργία Α.Ε. με μετοχική σύνθεση, που το 51% θα έχει το δημόσιο και το υπόλοιπο θα κατανέμεται αναλογικά στους τρεις Δήμους και ΒΙΠΕ για να διαχειριστούν το φράγμα και την διανομή του Νερού.
Με επικεφαλής τον Δήμο Πατρέων, δηλαδή τον κ. Κ. Πελετίδη, όπως και οι άλλοι δήμοι συμφωνούν πως η οικονομική διαχείριση του φράγματος, συμπεριλαμβανομένης και της τεχνικής υποστήριξης, να την αναλάβει εξ’ ολοκλήρου το κράτος, τουτέστιν από Εθνικό Δημόσιο Οργανισμό Υδάτινων Πόρων. Όλοι ξαφνικά έγιναν κρατιστές προκειμένου να μην αναλάβουν τις ευθύνες που τους αναλογούν, με την δικαιολογία ότι σε αντίθετη περίπτωση ο φορέας διαχείρισης που πρότεινε ο κ. Χρ. Σπίρτζης θα καταλήξει να είναι ιδιωτικός, εμπορευματοποιώντας το νερό το οποίο δεν είναι προϊόν προς εκμετάλλευση, αλλά κοινωνικό αγαθό που στον άνθρωπο του το παρέχει η φύση.
Με άλλα λόγια και πολύ απλά, η ιδεολογική άκαμπτη θέση που λέει να αναλάβει το φράγμα το κράτος για να μας δίνει το νερό, θα είναι ακριβώς αυτή η δικαιολογία, που θα ανοίξει το δρόμο στην ιδιωτικοποίηση του φράγματος και του νερού που πίνουμε, με την Τράπεζα Πειραιώς έτοιμη να μας το πουλάει όπως κάνει με την ΒΙΠΕ.
Επειδή αποδεδειγμένα ξοδεύονται χρήματα για την λειτουργία αντλιοστασίων, για να εξάγουν πόσιμο νερό, που μόνο για την Πάτρα ανέρχονται ετησίως σε 2,5 εκατ. Ευρώ. Αυτά μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την λειτουργία του φράγματος, όπως και αυτά που ξοδεύονται για την παροχή νερού και στους άλλους δήμους και την ΒΙΠΕ. Σταματώντας τα αντλιοστάσια θα μειωθεί σημαντικά και το βάθος του φρεατίου ορίζοντα.
Συνεπώς, κάθε δημοτική επιχείρηση και ΒΙΠΕ να έχει αποκλειστική την διαχείριση του νερού, μόλις αυτό εξέρχεται του φράγματος και το Δημόσιο δια της Περιφέρειας να έχει την λειτουργία, υποστήριξη και διαχείριση του φράγματος δια εξόδων του, από την εξοικονόμηση χρημάτων με την παύση λειτουργίας των αντλιών.
