Από τότε που οι μουσικοί της Δημοτικής Μπάντας απολύθηκαν από τον Δήμο πέρασαν πάνω κάτω επτά χρόνια.
Έκτοτε οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, γνωρίζουν άριστα, ότι οι ίδιοι και οι οικογένειές τους έπεσαν θύματα πολιτικής εκμετάλλευσης από υποψηφίους Δημάρχους και κάθε λογής άλλους υποψήφιους.
Για να δούμε όμως το ζήτημα σοβαρά αρκεί να κάνουμε μερικές απλές σκέψεις:
Πρώτον: Αδιαμφισβήτητα η Πάτρα, η τρίτη πόλη της Ελλάδας δεν μπορεί να μην έχει δημοτική μπάντα. Τα έχουν άλλωστε καταφέρει με επιτυχία άλλες πόλεις χωρίς κλυδωνισμούς και πρωτίστως χωρίς τυμπανοκρουσίες
Δεύτερον: Για όποιον δεν γνωρίζει και έχει δεν ερευνήσει με προσοχή το υφιστάμενο καθεστώς, θα πρέπει να είναι εξαιρετικά φειδωλός, όταν προστρέχει στους απολυμένους μουσικούς και τάζει πράγματα του «αέρα», όπως συνέβη στις Δημοτικές εκλογές του 2014
Τρίτον: Η ανασύσταση της Δημοτικής μπάντας, είναι ένα θέμα που χρειάζεται σοβαρό σχεδιασμό, διαβούλευση και πρωτίστως διάθεση για εξεύρεση λύσης.
Ημίμετρα και συμβάσεις 15 ημερών για να πέσει «στάχτη στα μάτια», μάλλον αγανάκτηση προκαλούν, παρά… ψήφους φέρνουν.
Ήρθε η ώρα τα ζητήματα της πόλης να αντιμετωπίζονται με διάθεση και κυρίως να αποτελούν αντικείμενο αληθινής και ουσιαστικής συζήτησης.
Γιατί τα ψέματα και οι παλινωδίες εξοργίζουν και δεν πείθου κανέναν. Ας το καταλάβουν έγκαιρα όλοι μιας και σε περίπου τρεις μήνες θα στηθούν ξανά κάλπες.
