Με αφορμή το πρόσφατο θλιβερό περιστατικό στο ΠΓΝΠ εκτιμώ ότι είναι καιρός να
δούμε την πραγματικότητα σε όλες της τις διαστάσεις της και να μην αφήσουμε να περάσει
απαρατήρητη η αδυναμία της Πολιτείας να διαχειριστεί μια κατάσταση με
ανθρωποκεντρικά χαρακτηριστικά.
Επέλεξα συνειδητά να τοποθετηθώ μετά από ένα χρονικό διάστημα, προκειμένου
να το προσεγγίσω με όσο το δυνατόν πιο ψύχραιμο τρόπο.
Δύο σύλλογοι, αυτοί των ψυχικά πασχόντων αλλά και των γιατρών των νοσοκομείων μας,
συμφωνούν ότι το σύστημα της μεταφοράς των ασθενών στις υγειονομικές μονάδες
πάσχει.
Τι δουλειά είχε ο αστυνομικός να μεριμνά και να φροντίζει τον ασθενή στην
κορύφωση της κρίσης του; Ποιος πρέπει να έχει την ευθύνη για την μεταφορά ενός
ανθρώπου που βρίσκεται σε πανικό; Που είναι η ειδικά εκπαιδευμένη ομάδα που θα
βοηθήσει με ευαισθησία και με τις επιταγές της επιστήμης τον ψυχικά άρρωστο; Και τέλος
πάντων, το πρωτόκολλο μεταφοράς του ασθενούς περιλαμβάνει ή όχι την ειδική
μεταχείρισή του σύμφωνα με το γράμμα της επιστήμης; Μπορεί κάλλιστα να προστεθεί
εδώ η παντελής έλλειψη υποδομών για την πρόληψη ατόμων με αυτοκαταστροφική
διάθεση, αλλά και ο υψηλός βαθμός επικινδυνότητας και για τους άλλους πολίτες που
βρίσκονταν στο δημόσιο χώρο των εξωτερικών ιατρείων.
Τώρα περισσότερο από ποτέ απαιτείται, εκτός των άλλων αυτονόητων μέτρων που
πρέπει να ληφθούν, η δημιουργία στο πρώην νοσοκομείο νοσημάτων θώρακος, μιας
ψυχιατρικής μονάδας που θα αποσυμφορήσει το ισόγειο του ΠΓΝΠ και θα βάλει ένα τέλος
στην απαράδεκτη κατάσταση που επικρατεί εκεί.
Λυπάμαι που ένα τραγικό περιστατικό μας υπενθύμισε ότι εδώ, δυστυχώς, δεν
κρίνεται το επίπεδο των συστημάτων υγείας που έχουμε, αλλά το επίπεδο πολιτισμού μας.
Όπως λυπάμαι και για το γεγονός ότι για μια ακόμη φορά βρισκόμαστε σοβαρά
εκτεθειμένοι στην ευρωπαϊκή αξιολόγηση, σχετικά με την συμπεριφορά μας απέναντι
στους ψυχικά πάσχοντες και τις οικογένειες τους.
Χαράλαμπος Μπονάνος: Στο πρώην νοσοκομείο νοσημάτων θώρακος πρέπει να δημιουργηθεί ψυχιατρική μονάδα
