Τη Δευτέρα 23/9 οι σπουδαστές της Δραματικής Σχολή του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας εξέδωσαν ανακοίνωση, μέσω του συλλόγου που ίδρυσαν πέρσι, εκφράζοντας ερωτήματα σχετικά με τη διαδικασία επιλογής του νέου Υπευθύνου Σπουδών της Σχολής τους, ενώ την Τετάρτη 25/9 προχώρησαν σε διαμαρτυρία ζητώντας από το ΔΣ του ΔΗΠΕΘΕ αλλά και από το Δήμαρχο να τοποθετηθεί στα αιτήματα τους.
Μερικά σημεία για το ζήτημα:
1. Ο ορισμός υπευθύνου σπουδών της σχολής, ΔΕΝ είναι αρμοδιότητα του ΔΣ αλλά του Προέδρου του ΔΣ, ο οποίος και ορίζει μια επιτροπή εξέτασης των υποψηφίων όταν η θητεία του προηγούμενου υπευθύνου λήξει (https://www.dipethepatras.gr/el/news/?nid=3589). Η συγκρότηση της επιτροπής αξιολόγησης, η διαδικασία επιλογής, η διάρκεια της σύμβασης που θα υπογραφεί και τα καθήκοντα του Υπευθύνου Σπουδών ορίζονται από τον κανονισμό της Σχολής ο οποίος σε γενικές γραμμές ακολουθεί τα πρότυπα του Εθνικού Θεάτρου.
2. Είναι σαφές ότι η συγκεκριμένη θέση έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς δεν έχει απλώς τα χαρακτηριστικά ενός διευθυντή δημοτικού οργανισμού, αλλά διατηρεί ρόλο υπευθύνου μιας σχολής, και μάλιστα υποκριτικής. Οι σπουδαστές της Σχολής αφιερώνουν δεκάδες ώρες την εβδομάδα εντός και εκτός των κτηρίων του «Μπάρι» αποκτώντας έτσι ιδιαίτερες σχέσεις με τους συναδέλφους και τους καθηγητές τους. Επιπλέον, το αντικείμενο σπουδών τους δεν μπορεί να οριστεί «στενά επιστημονικά», και είναι λογικό να επηρεάζεται από το ποιοι άνθρωποι να αναλάβουν να τους το διδάξουν. Έτσι, δεν είναι παράλογο οι σπουδαστές να ζητάνε διαβεβαιώσεις για τη διατήρηση του επίπεδου σπουδών τους, δεδομένου φυσικά ότι γνωρίζουν (καλύτερα ίσως από τον καθένα) ότι η φύση της σχολής και οι το αντικείμενο σπουδών περιέχει «βαθμούς υποκειμενικότητας» και ότι σε μια σχολή είναι πιθανό να αλλάξουν οι υπεύθυνοι (ακόμη και αν η σχολή είναι ιδιωτική). Επίσης, είναι σε θετική κατεύθυνση η δημιουργία συλλόγου σπουδαστών, και θα είναι ακόμη πιο προωθητικό το να ασχοληθεί ο σύλλογος όχι απλά με τα ζητήματα φοιτητικής καθημερινότητας των σπουδαστών (που είναι πάντα το πρώτο αντικείμενο συγκρότησης τέτοιων δομών) αλλά και με την ανάγκη η σχολή να αφήσει «κοινωνικό χνάρι» στην πόλη, για παράδειγμα μέσα από προτάσεις όπως η δημιουργία δομών που θα απασχολούνται οι απόφοιτοι της σχολής αμέσως μόλις ολοκληρώσουν τις σπουδές τους, η αξιοποίηση υπαρκτών και η δημιουργία νέων χώρων που θα μπορούν να φιλοξενούν θεατρικές παραγωγές κ.α.
3. Σε κάθε περίπτωση η ανάγκη των σπουδαστών να ενημερωθούν ότι οι καθηγητές τους θα συνεχίσουν και τα μαθήματα τους θα παραμείνουν στο επίπεδο και το εύρος που βρίσκονται σήμερα, είναι εύλογη και δίκαιη. Εκτιμώ, ότι το συγκεκριμένο ζήτημα -που είναι και το βασικότερο ζήτημα- οδεύει στη λύση του, ιδιαίτερα και μετά την ανακοίνωση της σχολής για τη διατήρηση του διδακτικού προσωπικού και για την επόμενη χρονιά.
4.Ανεξάρτητα από το τι πιστεύει κανείς για τα αιτήματα των σπουδαστών, είναι πραγματικά εντυπωσιακή η προσπάθεια «υποστηρικτών» των σπουδαστών της σχολής, να αναδειχθεί το θέμα ως πολιτική – ιδεολογική διαφωνία με τη δημοτική αρχή (κάτι το οποίο θα είχε ενδιαφέρον φυσικά, αν όντως οι σπουδαστές το έθεταν ως τέτοιο). Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι οποιαδήποτε κριτική στη δημοτική αρχή θα ήταν αβάσιμη:
– Η μετατροπή της σχολής σε 3-ετούς φοίτησης (από 4-εούς) υποβαθμίζει τη δυνατότητα κατοχύρωσης επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων.
– Η πολλές φορές διατυπωμένη θέση της δημοτικής πλειοψηφίας για ένταξη της Δραματικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Πατρών είναι φοβική και αναδεικνύει μια ριζικά διαφορετική αντίληψη λειτουργίας από τη σημερινή.
– Όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, τόσο η άρον – άρον μετακίνηση του Θ. Αμπαζή από τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή πριν 3 χρόνια όσο και η απότομη λήξη της συνεργασίας με τον Κ. Καζάκο πέρσι το καλοκαίρι, καταγράφονται στις πολύ λάθος επιλογές της σημερινής δημοτικής αρχής.
Στηρίζουμε το δικαίωμα των σπουδαστών στο αυτονόητο, χωρίς να «προσωποποιούμε» τα αιτήματα γύρω από το ποιος είναι καταλληλότερος για τη θέση του υπευθύνου της σχολής.
Τέλος, θα ενισχύσουμε κάθε προσπάθεια του συλλόγου φοιτητών για «άνοιγμα» των δράσεων της σχολής στην πόλη, έτσι κι αλλιώς ο πρώτος λόγος είναι σε αυτούς.
