Ποιος κοροϊδεύει ποιόν τελικά; Το ζήτημα της υπογειοποίησης του τρένου στην Πάτρα έχει μετατραπεί σε ανέκδοτο, προκαλώντας όπως χαρμολύπη για το πώς συμπεριφέρονται στους κατοίκους της τρίτης πόλης της χώρας.
Ένα έργο που έπρεπε να είχε ολοκληρωθεί χρόνια πριν κυριολεκτικά …σέρνεται στα υπουργικά γραφεία και χρησιμοποιείται για ψηφοθηρικούς λόγους!
Ο πρώην έφθασε περιχαρής στην Πάτρα για να ανακοινώσει πως το αίτημα των πατρινών ικανοποιείται και το σύγχρονο τρένο που όλοι περιμένουν δεν θα διχοτομήσει την πόλη. Έδειξε χαρτιά, δεσμεύθηκε για ευρωπαϊκή χρηματοδότηση κερδίζοντας το αυθόρμητο χαμόγελό μας.
«Επιτέλους θα γίνουμε σύγχρονη πόλη με εξελιγμένο σιδηροδρομικό δίκτυο» αναφωνήσαμε περιχαρείς!
Το σκηνικό, όμως ανατράπηκε και το όνειρο άρχισε να ξεθωριάζει το τελευταίο διάστημα. Αρχισαν να ακούγονται, από το νυν, κουβέντες για «φαραωνικό έργο» και δισεκατομμύρια που απαιτούνται.
Επειδή όμως όλα έχουν και όρια ανοχής και αντοχής απαιτούνται σοβαρές και τεκμηριωμένες απαντήσεις. Το να μιλάμε για δις. σαν να επρόκειτο για …μαρουλόφυλλα από τους βήματος της Βουλής, ή να τάζουμε έργα χωρίς μελέτες, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά γιατί οι πολίτες απαξιώνουν τους πολιτικούς.
Είναι απαίτηση των πατρινών να μάθουν την αλήθεια. Θα έλθει ποτέ το τρένο στην πόλη και πως;
Εκτός και αν έχει αποφασιστεί να μείνουμε στην εποχή του Τρικούπη. Αν και μάλλον ακόμη πιο πίσω θα πρέπει να πάμε από πλευράς ανάπτυξης, καθώς το 1887 το τρένο έφθασε στην Πάτρα. Τώρα ακόμη περιμένουμε…
