Η θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής δίχρονης προσχολικής αγωγής στις αρχές του 2018 αποτέλεσε σημαντική κατάκτηση του συνδικαλιστικού κινήματος των εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, εφόσον δόθηκαν μακροχρόνιοι αγώνες για την καθολική εφαρμογή της υποχρεωτικής φοίτησης των προνηπίων και νηπίων. Με αυτόν τον τρόπο μεγιστοποιούνται τα παιδαγωγικά οφέλη για τους μικρούς μαθητές και δημιουργούνται συνθήκες ίσης μεταχείρισής τους σε όλη την επικράτεια.
Παράλληλα, μπαίνουν οριστικοί φραγμοί σε επιδιώξεις παραγόντων της τοπικής αυτοδιοίκησης που θεωρούν την παροχή παιδείας στην προσχολική ηλικία ως πεδίο το οποίο ανήκει στη δικαιοδοσία τους. Είναι φανερό πως οι ουσιαστικές επιδιώξεις όσων ενστερνίζονται τέτοιες απόψεις πηγάζουν από άλλα κίνητρα, αφού είναι αστείο να θεωρεί ο οποιοσδήποτε πέραν του Υπουργείου Παιδείας πως μπορεί να είναι υπεύθυνος για το σχεδιασμό και την υλοποίηση του εκπαιδευτικού έργου.
Το πρώτο σημαντικό βήμα, λοιπό, έγινε. Ωστόσο δεν αρκεί. Η προηγούμενη Κυβέρνηση, που θεσμοθέτησε την υποχρεωτική δίχρονη προσχολική αγωγή, δεν έλαβε τα απαραίτητα συνοδευτικά μέτρα που απαιτούνται για την αποτελεσματική υλοποίηση του νέου θεσμού. Αυτά έχουν να κάνουν με κτιριακές εγκαταστάσεις, υλικοτεχνικές υποδομές, επιπλέον ανθρώπινο προσωπικό. Στην Πάτρα στα 27 μισθωμένα ακατάλληλα κτίρια στεγάζονται και φοιτούν περισσότεροι μαθητές από τη φετινή σχολική χρονιά και αρκετοί μαθητές δε φοιτούν στο νηπιαγωγείο της γειτονιάς τους λόγω έλλειψης χώρων, με αποτέλεσμα η ποιοτική παιδεία να παραμένει ανεκπλήρωτος στόχος. Επίσης η προηγούμενη Κυβέρνηση δεν εξασφάλισε τις απαραίτητες πιστώσεις για το διορισμό επιπλέον αναπληρωτών. Με την τροπολογία, βέβαια, που ψηφίστηκε στις 15 Οκτωβρίου για αύξηση των πιστώσεων των αναπληρωτών δόθηκε ανάσα και στα κενά των Νηπιαγωγείων, παρόλο που και σήμερα ορισμένα ολοήμερα τμήματα δε λειτουργούν.
Αποτελεί αδήριτη ανάγκη να δοθεί έμφαση από την Κυβέρνηση, αλλά και την τοπική αυτοδιοίκηση στην υλοποίηση προγραμμάτων σχολικής στέγης. Επιτέλους θα πρέπει το κτιριακό πρόβλημα των Νηπιαγωγείων να αντιμετωπιστεί άμεσα και να μπορούν τα παιδιά σε αυτήν την ευαίσθητη ηλικία να φοιτούν σε φιλόξενους, ασφαλείς και αισθητικά χαρούμενους σχολικούς χώρους και όχι σε μαγαζιά, parking πολυκατοικιών και άθλιους αύλειους χώρους. Επιπλέον, χρειάζεται να λειτουργήσουν άμεσα όλα τα κλειστά ολοήμερα τμήματα Νηπιαγωγείων και να προγραμματιστεί έγκαιρα ο απαιτούμενος αριθμός νηπιαγωγών, ώστε όλα τα Νηπιαγωγεία από την επόμενη σχολική χρονιά να λειτουργούν με πληρότητα από την πρώτη ημέρα λειτουργίας τους.
