Οι συνεχείς προκλήσεις των Τούρκων υπό την ηχηρή ανοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ένταση στα σύνορά μας, δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακές κινήσεις αμφίβολης αποτελεσματικότητας, με πειραματισμούς ή με παρήγορες γενικότητες όπως αυτές στις οποίες περιορίστηκαν κατά την πρόσφατη επίσκεψή τους οι επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι δεν δείχνουν καμία διάθεση να παρέμβουν με τον δυναμισμό που απαιτείται απέναντι στον Ερντογάν.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να παραμένει αμήχανη στο επίπεδο των πράξεων, απέναντι στην τουρκική προκλητικότητα, παρά το γεγονός ότι τα σύνορά μας είναι και σύνορά της και το μεταναστευτικό δεν είναι ελληνικό αλλά ευρωπαϊκό πρόβλημα.
Η Ελλάδα δεν περιμένει λόγια και υποσχέσεις από την Ε.Ε. αλλά αλλαγή πολιτικής και «αφοπλισμό» του Ερντογάν στο ρόλο του ως ρυθμιστή του μεταναστευτικού ζητήματος.
Δεν είναι δυνατόν παρά την κλιμάκωση της προκλητικότητας να επιμένουν στην Κοινή Δήλωση και να την κρίνουν ισχυρή και εφαρμόσιμη, ούτε να εκτιμούν ότι είναι δυνατόν η χώρα μας να συνεχίζει με προκαταβολή μισθωμάτων να είναι αποθήκη ψυχών.
Αλλά και στο εσωτερικό της χώρας πρέπει επιτέλους να επικρατήσει η κοινή λογική.
Τα κρίσιμα εθνικά θέματα όπως αυτό που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στα σύνορά της, απαιτούν μια ενιαία εθνική στρατηγική και συνεννόηση την οποία ο πρωθυπουργός αρνείται να επιδιώξει παρά το γεγονός ότι οι πολιτικές δυνάμεις δείχνουν διάθεση να αφήσουν στην άκρη τις διαφορές και να δημιουργήσουν ένα ισχυρό εθνικό διεκδικητικό μέτωπο για την ικανοποίηση των δικαίων αιτημάτων της χώρας.
Αν δεν συγκαλείται για τόσα σοβαρά θέματα Συμβούλιο των Πολιτικών Αρχηγών, αν δεν επιδιώκεται για τέτοια θέματα η εθνική συνεννόηση, τότε για ποια θέματα θα κριθεί κάτι τέτοιο επιβεβλημένο;
Η επιμονή του κ. Μητσοτάκη να πορεύεται μόνος του αρνούμενος παρά τις εκκλήσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης να κινηθεί έτσι ώστε να χαραχθεί μια ενιαία εθνική γραμμή για την υπεράσπιση των συνόρων μας και την πίεση της Ε.Ε. προκαλεί εύλογα ερωτηματικά.
Ιδίως όταν αυτή η επιμονή εντείνει το αίσθημα ανασφάλειας στον ελληνικό λαό ο οποίος σε τέτοιες στιγμές απαιτεί να μπουν σε δεύτερη μοίρα οι όποιες πολιτικές διαφωνίες και να τεθεί σε πρώτο πλάνο η χώρα.
Η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες εναντίον της Τουρκίας ζητώντας πολλαπλές κυρώσεις εναντίον της τόσο από την Ε.Ε. όσο και άλλους εταίρους του ΝΑΤΟ.
Στην παρούσα χρονική στιγμή διακυβεύεται κάτι πολύ συγκεκριμένο. Θα έχει ως κυρίαρχο κράτος η Ελλάδα το τελικό λόγο για το ποιος και πότε θα εισέρχεται εντός των συνόρων της;
Θα το αποφασίζει η Τουρκία ως κράτος που έχει καταφέρει να επιβληθεί δια της αυθαιρεσίας, με την ανοχή κάποιων μεγάλων δυνάμεων που δε θέλουν να διαταράξουν τις ιδιαίτερα επικερδείς εμπορικές τους σχέσεις με τους γείτονές μας;
Θα αναχαιτιστεί η Τούρκικη προβοκάτσια και θα προστατεύσει επιτέλους η Ε.Ε. από κοινού τα ευρωπαϊκά σύνορα επιδεικνύοντας αλληλεγγύη προς την Ελλάδα αλλά και την Βουλγαρία;
Στα σύνορά μας ουσιαστικά παίζεται σε μεγάλο βαθμό, η ίδια η εθνική μας κυριαρχία και καλούμαστε να την υπερασπιστούμε όσο καλύτερα μπορούμε.
Η σύγκλιση του Συμβουλίου των Πολιτικών αρχηγών είναι εθνική απαίτηση.
