Η 11Η ; Λες, να είναι σημαδιακή αυτή η ημερομηνία , αυτή την στιγμή που γράφονται αυτές οι σκέψεις τίποτα δεν είναι σίγουρο , ακούγονται εικασίες , σκέψεις , προτάσεις , συζητήσεις…
Ελπίζω να είναι η 11-5-2020 η μέρα που θα ξαναμπούμε στους χώρους του σχολείου σαν εκπαιδευτική κοινότητα , καθηγητές – μαθητές , για γονείς δεν το βλέπω… Πως θα είναι άραγε η καθημερινότητα σε ένα σχολικό κτίριο :
Άκουσα , διάβασα έπαθα πλύση εγκεφάλου αυτούς του δύο μήνες της καραντίνας ,διαμόρφωσα κάποια συμπεράσματα δικά μου για το αύριο.
Μετά από ένα πόλεμο τίποτα δεν είναι όπως πρώτα ,χρειάζεται χρόνος για να επουλωθούν οι πληγές και τα τραύματα που άφησε πίσω .
Πρώτες μέρες , φοβία , αποστάσεις , υποψίες , σχολαστική έως αρρωστημένη καθαριότητα , αντισηπτικά , οινοπνεύματα, μάσκες , μάσκες προσώπου ,μάσκες συναισθημάτων , ξένοι μεταξύ γνωστών ξεχνάμε το Ελληνικό ταπεραμέντο αγκαλιές , φιλιά , παρέες κλπ. Συνεχείς οδηγίες για τον τρόπο λειτουργία του σχολείου , παροτρύνεις για μεγάλη προσοχή και πάνω από όλα αποστάσεις , τέρμα οι παρέες στο διάλλειμα , ο καθένας μόνος , συζητήσεις μάλλον τέλος, ακουστικά και μουσική από το κινητό , δεν έχουμε να πούμε τίποτα μεταξύ μας, όχι γιατί δεν έχουμε αλλά γιατί φοβούμαστε πάνω από όλα ο αόρατος φόβος.
Οι αίθουσες με λίγους μαθητές περίπου 10 σε απόσταση λες και αυτό δεν θα έπρεπε να ήταν επίτευγμα μιας πολιτισμένης χώρας , ο/η καθηγητής/τρια σε απόσταση από τους μαθητές/τριες ξεχνάμε την παιδαγωγική προσέγγιση του μαθητή εκ του σύνεγγυς μακριά και αγαπημένοι ….
Ένα σχολείο ψυχρό δίχως επαφή των μελών του γεμάτο φοβίες , ποιος , τι ,μήπως , έχεις ακούσει τίποτα για την οικογένειά του , λες , δεν τον βλέπω καλά κλπ. ΞΟΡΚΙΖΩ τις φοβίες και τις σκέψεις μου εύχομαι να είναι τόσο μα τόσο ΛΑΘΟΣ .
Καλή επάνοδο στους αγώνες για μόρφωση και πρόοδο.
* ΚΑΘ.ΦΥΣΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ 7ο ΛΥΚΕΙΟ ΠΑΤΡΩΝ
