Επρεπε πρώτα να βουίξει ο τόπος για ν’ αποφασίσει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος να πει δυο λόγια για το νέο βαρύ ατόπημα του κ. Μπογδάνου. Σε πρώτη ακρόαση και ανάγνωση, τα λόγια του κ. Γιάννη Οικονόμου μοιάζουν με καταδίκη. Αν όμως τα βασανίσεις λίγο παραπάνω, αποδεικνύονται προβληματικά. Και όχι μόνο επειδή δεν ειπώθηκαν αμέσως και αυθόρμητα αλλά αργοπορημένα και εξ ανάγκης. Παραθέτω:
«Η πράξη του Κ. Μπογδάνου ήταν λάθος. Ο ίδιος αναγνώρισε το λάθος του, απολογούμενος για το γεγονός πως δημοσιοποιήθηκαν στοιχεία παιδιών. Ωστόσο οφείλω να ξεκαθαρίσω ότι ανάλογα λάθη στο μέλλον δεν θα μπορούν να γίνονται ανεκτά. Αδιαπραγμάτευτη πολιτική της κυβέρνησης είναι να διασφαλίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων όσοι βρίσκονται εντός της ελληνικής επικράτειας. Είναι αυτονόητο ότι όλα τα στελέχη του κόμματος πρέπει να ακολουθούν την αρχή αυτή».
Τίποτε δεν είναι αυτονόητο βέβαια. Για την ακρίβεια, τα μεγάλα προβλήματα αρχίζουν και τελειώνουν με τα «αυτονόητα». Τόσο αυτονόητα που υφίστανται ό,τι και τα «ευκόλως εννοούμενα»: παραλείπονται, παραγνωρίζονται, περιφρονούνται.
Ζήτημα πρώτο, λοιπόν. Στ’ αλήθεια «αναγνώρισε το λάθος του» ο κ. Μπογδάνος; Πότε ακριβώς και πώς; Οταν απειλούσε με αγωγές (πάντα η αγωγή στην κεφαλή του, για τα χρηματικά της συμφραζόμενα, όχι η μήνυση) όσους τον κατηγόρησαν ότι προσυπέγραψε και προώθησε μια λαϊκιστικότατων προθέσεων καταδοτική λίστα με «ανθελληνικά» ονόματα ξεριζωμένων νηπίων, που δημοσιεύτηκε από φιλικότατή του ιστοσελίδα; Ή όταν, όψιμα και αυτός, αφού δηλαδή είχε γίνει πρώτα η ακροδεξιώς ψηφοφόρα δουλίτσα του, έγραψε πως «το δικό του σφάλμα υπήρξε ότι έκανε ένα RT που δεν έλεγξε»; Βουλευτής άνθρωπος –παρότι «κομμένος από τις νεοδημοκρατικές εκλογικές λίστες», όπως θα θυμάται και ο κ. Μητσοτάκης–, διακινεί ένα σκαιό δημοσίευμα που καταπατά όλα τα περί προσωπικών δεδομένων προβλεπόμενα δίχως να το ελέγξει;
Ζήτημα δεύτερο: «Στο μέλλον ανάλογα λάθη δεν θα γίνονται ανεκτά». Μάλιστα. Δηλαδή στις πόσες μισαλλόδοξες χοντροκοπιές καίγεται ένας βουλευτής; Το πολιτικό μητρώο του κ. Μπογδάνου βρίθει αντιδημοκρατικών ασχημιών. Ο ίδιος τις απολαμβάνει. Οι ανώτεροί του πόσο σαγηνευμένοι είναι πια από το λέγειν του;
Ζήτημα τρίτο, «η διασφάλιση των δικαιωμάτων όλων όσοι βρίσκονται στην Ελλάδα». Πλην πέρυσι από τα 10.000 ξενάκια των προσφυγικών καταυλισμών μόνο το 15% είχε πρόσβαση στην εκπαίδευση. Και από τα 2.900 των ΚΥΤ, μόνο το 0,3%. Εφτά παιδιά στα 2.900.
