Είπαμε, λοιπόν, «ναι» στην κινητοποίηση του ερχόμενου Σάββατου για δυο λόγους:
-
Πρώτον, γιατί και η Κυβέρνηση πρέπει να συνειδητοποιήσει τις δικές της μεγάλες ευθύνες και να πάψει να θεωρεί την Πάτρα ως δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητά της.
-
Δεύτερον, γιατί έτσι επαληθεύεται η τρανταχτή ανεπάρκεια της δημοτικής αρχής. Οργανώνει το Σάββατο μια πορεία που σε κάθε βήμα της θα επιβεβαιώνει αυτό που η παράταξή μας επισημαίνει με κάθε τρόπο. Δηλαδή, την εξόφθαλμη αποτυχία της δημοτικής αρχής ν’ αναμετρηθεί με τα προβλήματα και να φέρει λύσεις για τους δημότες.
Είπαμε «ναι» σε μια κινητοποίηση που δείχνει τους δυο υπαίτιους της σημερινής κατάστασης της πόλης. Δημοτική αρχή και Κυβέρνηση.
Επί οκτώ χρόνια ο κ. Πελετίδης έχει καταδικάσει την Πάτρα σε στενούς ορίζοντες.
Όταν άλλες πόλεις της χώρας, πολύ μικρότερες της δικής μας, αναπτύσσονται, διεκδικούν και εξασφαλίζουν ευκαιρίες, βήματα κοινωνικής και οικονομικής προόδου και καλύτερες συνθήκες ποιότητας ζωής, η Πάτρα έχει παγιδευτεί σε μια δογματική εσωστρέφεια.
Κάθε ρεαλισμός, κάθε υπεύθυνη φωνή, κάθε οραματική προσέγγιση για την Πάτρα του αύριο προσκρούουν στην λαϊκίστικη ρητορική μιας δημοτικής αρχής που μονίμως μετακυλίει αλλού τις ευθύνες της και υποδύεται την ανήξερη.
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιδρά πάντα η δημοτική αρχή Πελετίδη.
Πάντα φταίνε οι άλλοι. Και ποτέ η ίδια. Πάντα η ευθύνη έχει μια άλλη αναφορά. Με λίγες εξαιρέσεις, όπως αυτή του Σαββάτου, όπου η δημοτική αρχή θα διαμαρτύρεται και κατά του εαυτού της.
Είπαμε και στο Δημοτικό Συμβούλιο, στη συνεδρίαση της Δευτέρας, ότι η πορεία που αποφάσισε η δημοτική αρχή για το Σάββατο, είναι και μια έμμεση αλλά απόλυτα σαφής ομολογία της να κατανοήσει ότι εδώ και οκτώ χρόνια έχει αποτύχει παταγωδώς σε κάθε διεκδίκηση της πόλης.
Όμως, η πόλη δεν είναι ο κ. Πελετίδης.
Η πόλη είμαστε όλοι εμείς που έχουμε σαφή γνώση ότι ο δογματισμός της σημερινής δημοτικής αρχής και η αδράνειά της μας πηγαίνουν πίσω, μας θέτουν στο περιθώριο.
Αυτό, λοιπόν, πρέπει ν’ αλλάξει.
Όπως πρέπει ν’ αλλάξει, άμεσα, και η στάση της Κυβέρνησης απέναντι στην Πάτρα. Θα πρέπει Πρωθυπουργός και Υπουργοί να κατανοήσουν ότι η αδυναμία της δημοτικής αρχής να διεκδικήσει -με πειθώ και μ’ επιχειρήματα- δεν μπορεί να μεταβάλλεται σ’ ένα σιωπηλό άλλοθι παρατεταμένου παραγκωνισμού της πόλης.
Η Κυβέρνηση θα πρέπει να κατανοήσει ότι η Πάτρα, ως η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, δεν επαιτεί αλλά απαιτεί έργα, υποδομές και παρεμβάσεις που θ’ αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα και τη δυναμική της και θ’ απαντήσουν στις ανάγκες της.
Και θα πρέπει, επίσης, να κατανοήσει ότι οφείλει, επιτέλους, να στρέψει εδώ το πραγματικό ενδιαφέρον και την προσοχή της.
Διεκδικούμε, λοιπόν, και αξιώνουμε όσα μας ανήκουν και όσα μας αξίζουν.
Θέλουμε μια Πάτρα σύγχρονη, δημιουργική, εξωστρεφή, λειτουργική, με «οξυγόνο» στη νεολαία και στην επιστημονική κοινότητα, μ’ επάρκεια υποδομών, με πραγματική αλληλεγγύη στους ασθενέστερους, με δουλειές για όλους, μια πόλη πραγματική «πρωτεύουσα» κι αντάξια των πλεονεκτημάτων και της δυναμικής της.
Αν οι ευθύνες έπρεπε να μπουν σ’ ένα «κάδρο», η μια πλευρά έχει τη δημοτική αρχή, η άλλη την Κυβέρνηση. Και δεν υπάρχει πατρινός δημότης που να μη το βλέπει.
