Πόσο περίεργη αλλά και συναρπαστική ηλικία είναι η εφηβεία. Αλλάζεις μέσα
σου αλλά και μετατρέπεται η οπτική που αντιμετωπίζεις τον κόσμο έξω από
σένα.
Ραγδαίες οι αλλαγές που σου συμβαίνουν, γίνονται όμως αντιληπτές με
αργούς ρυθμούς. Ο έρωτας, οι υποχρεώσεις, η αβεβαιότητα για το μέλλον,
βρίσκονται συνεχώς σε πρώτο πλάνο. Επισκιάζονται αθέλητα, κυριαρχούν και
νικούν στο τέλος ηθελημένα. Έξαλλου έτσι πρέπει να γίνει.
Όλα όμως γίνονται γρήγορα και ασυναίσθητα. Ο χρόνος τρέχει χωρίς να τον
καταλαβαίνεις. Ο μέσος έφηβος παραδίνεται σήμερα σε μια αδυσώπητη
καθημερινότητα, την οποία υπακούει μηχανικά. Η ρουτίνα κυριολεκτικά τον
καταπίνει. Δεν δημιουργεί μνήμες και εμπειρίες, αλλά αποσπασματικές
εντυπώσεις από φάσεις και παραμέτρους της ζωής του με την μορφή
στιγμιότυπων. Σαν τα stories που «ανεβάζει» στα κοινωνικά δίκτυα προκειμένου
να «παγώσουν» στο χρόνο, οι χαρούμενες στιγμές. Αλλά και αυτές μόνο για ένα
24ωρο.
Άραγε αναλογίζεται κανείς πως οι έφηβοι, με αυτούς τους όρους, συσσωρεύουν
μέσα τους υπαρξιακό άγχος σπαταλώντας ταυτόχρονα πνευματική και
συναισθηματική δύναμη; Πως καλούνται στο σύγχρονο ανταγωνιστικό πλαίσιο
των σχολικών αλλά και κοινωνικών απαιτήσεων, να φερθούν και να αποδώσουν
με την επινοητικότητα μιας διάνοιας και την συνέπεια θρησκευτικού τάγματος;
Και όλα αυτά μέσα στην Βαβυλωνία μιας συχνά επικαλούμενης «αριστείας» από
τα χείλη των μεγάλων, της οποίας το περιεχόμενο ουσιαστικά δεν έχουν
κατανοήσει.
Και εδώ έρχεται να εμφανιστεί η κρισιμότητα του ρόλου της οικογένειας, του
σχολικού περιβάλλοντος και του κοινωνικού περίγυρου. Που σε συνδυασμό
μεταξύ τους, λειτουργούν εξισορροπητικά, στην ψυχοσύνθεση ενός ατόμου που
νιώθει «το αίμα του να βράζει». Ο διάλογος, η αλληλεπίδραση χαρακτήρων και
ψυχών φωτίζουν σήμερα για τον έφηβο πτυχές της δημόσιας αλλά και ιδιωτικής
ζωής που μέσα του δεν έχει αποκωδικοποιήσει, εφόσον κανείς δεν του τις έχει
εξηγήσει! Την στιγμή που το ανταγωνιστικό κλίμα της κοινωνίας στην οποία
δραστηριοποιείται τον θέλει σε όλα «ετοιμοπόλεμο»…
Οι ιθύνοντες που ετοιμάζονται αυτή την εποχή να ριχτούν στην μάχη των
εκλογών, ας τα αναλογιστούν αυτά. Κι ας σκεφτούν πως απαντήσεις χρειάζονται
και εκείνοι που δεν τους ζητούν ούτε εξυπηρετήσεις ούτε ρουσφέτια. Εκείνοι
που επιθυμούν η νεανική ευτυχία τους, να διαρκέσει περισσότερο από την
«επίπλαστη ευημερία» του 24ωρου στα κοινωνικά δίκτυα.
*Ο Διονύσης Γ. Γράψας είναι ιστορικός και εργάζεται στην δευτεροβάθμια
εκπαίδευση.
