Άρθρο του Πέτρου Βάη,
Προέδρου του ΔΣ του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας
Το Δημοτικό μας θέατρο, εμβληματικό κτήριο και σημείο αναφοράς, που κοσμεί το κέντρο
της πόλης από το 1872, αντέχει, τη στιγμή που άλλα έργα του Ε. Τσίλλερ έχουν χαθεί, και
βρίσκεται ήδη στη διαδικασία μελετών για ριζική ανακαίνιση και εκσυγχρονισμό. Η νέα
κτιριακή και υλικοτεχνική υποδομή θα καλύψει τις σύγχρονες ανάγκες και οι φθορές του
χρόνου και της χρήσης θα αποκατασταθούν με επιστημονική καθοδήγηση. Ο Δήμος
λειτούργησε μεθοδικά από το 2016 και φτάσαμε στην ένταξη του έργου σε πρόγραμμα, με τη
συνεργασία Περιφέρειας και Υπουργείου Πολιτισμού, για να είμαστε σήμερα στο σημείο
ολοκλήρωσης των μελετών.
Στα 150 χρόνια λειτουργίας του θεάτρου, χρειάστηκε να γίνουν επισκευές που ήταν
περιορισμένης έκτασης και πάντα με μελέτη και έγκριση από την Εφορεία Νεοτέρων
Μνημείων, μία διαδικασία χρονοβόρα. Έτσι, δεν μπορούν να γίνονται εργασίες τακτικά,
οπότε απαιτείται αυξημένη προσοχή, προστασία και σεβασμός του θεάτρου, εσωτερικά και
εξωτερικά. Αυτό δεν είναι πάντα κατορθωτό και ιδιαίτερα εξωτερικά που υπάρχουν φθορές
και κακοποίηση της εικόνας του θεάτρου από άτομα και ομάδες ανθρώπων που δεν
κατανοούν την αξία του κτηρίου. Τα αναγκαστικά μέτρα δεν φέρνουν αποτέλεσμα, παρά
εντονότερη αντίδραση και καταστροφές, ενώ η πειθώ δεν είναι πάντα ικανή να εμπνεύσει
τον σεβασμό σε ένα εμβληματικό κτίριο.
Αυτή την περίοδο, στο κτίριο έγιναν και γίνονται μελετητικές εργασίες, παίρνονται δείγματα
από οπλισμό, επιχρίσματα, κολόνες, θεωρεία, προκαλούνται μικρές ζημιές που
αποκαθίστανται προσωρινά, χωρίς τελειότητα, όπως είναι φυσικό. Όλα αυτά δημιουργούν
μια, όχι ευχάριστη εικόνα στο θέατρο.
Κατανοούμε απόλυτα την ευαισθησία των συμπολιτών μας, που δεν τους ικανοποιεί η
εικόνα του θεάτρου, προσπαθούμε με τους εργαζόμενους να καλύψουμε ζημιές στο μέτρο
του επιτρεπτού και να επιμελούμαστε της καθαριότητας πρωί και βράδυ, αλλά δεν είναι
πάντα δυνατόν να είναι κάθε λεπτό ικανοποιητική η εικόνα.
Θέλουμε, ακόμη μια φορά, να απευθυνθούμε στους συμπολίτες μας που χρησιμοποιούν τον
χώρο μπροστά από το θέατρο, ανθρώπους που μένουν για μια ξεκούραση, νέους που
συναντώνται στον χώρο και όλους μας, να δείξουμε τον σεβασμό που αρμόζει σε ένα κτίριο
που κοσμεί την πόλη, που είναι το σπίτι πολιτισμού για όλους και μέρος της ιστορίας της
νεότερης θεατρικής, κοινωνικής και πολιτικής ζωής της πόλης μας.
Σε λίγο καιρό θα ξεκινήσουν οι εργασίες, το θέατρο θα γίνει ένα εργοτάξιο, αλλά τα
επόμενα χρόνια θα έχουμε ένα ανακαινισμένο, σύγχρονο και όμορφο Δημοτικό Θέατρο,
όπως αξίζει στην πόλη μας, όπως μας αξίζει.
