Για ποιον λόγο κόμματα που αποδέχονται την επιστολική ψήφο στις ευρωεκλογές δεν τη δέχονται στις εθνικές;
Η επιστολική ψήφος δεν είναι εκχώρηση δικαιώματος. Είναι μια τεχνική διευκόλυνση για την άσκηση ενός δικαιώματος που ήδη έχουν οι ομογενείς μας. Πώς δίνουν άδειες στο Δημόσιο, πώς ανοίγουν τα διόδια την ημέρα των εκλογών ή κλείνουν τα σχολεία για να γίνουν εκλογικά κέντρα; Κάτι αντίστοιχο είναι και η επιστολική ψήφος. Ας δεχθούμε ότι η κυβέρνηση ή θα έπρεπε εξαρχής να έχει εντάξει στην ψηφοφορία και τις εθνικές εκλογές ή αν έκρινε ότι δεν θα μπορούσε να επιτύχει τη συναίνεση, τότε ας περίμενε τις ευρωεκλογές. Κι αν λειτουργούσε το σύστημα, ας έφερνε το θέμα των εθνικών εκλογών αμέσως μετά. Η αντιπολίτευση, που είχε ήδη δεσμευθεί για τις ευρωεκλογές, θα δυσκολευόταν να εξηγήσει για ποιον λόγο απορρίπτει τη διαδικασία για τις εθνικές. Παρ’ όλ’ αυτά βρίσκω την αντίδραση της αντιπολίτευσης επιεικώς παιδιάστικη. Κάνουν μούτρα επειδή δεν τους κάλεσαν εγκαίρως στο πάρτι. Ή μήπως θεωρούν ότι οι ευρωεκλογές είναι υποδεέστερες των εθνικών, δεύτερης κατηγορίας διαδικασία; Και δεν αναφέρομαι στο ΚΚΕ που ούτως ή άλλως δεν έχει τις καλύτερες σχέσεις με τις εκλογές της «αστικής» δημοκρατίας. Ο κ. Ανδρουλάκης όμως με ποια πολιτική λογική ξεχωρίζει τις ευρωεκλογές από τις εθνικές; Και ο κ. Κασσελάκης πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπίζει με τέτοια απαξίωση τους ομογενείς;
Η επιστολική ψήφος είναι μια σημαντική μεταρρύθμιση. Εως τώρα η ελληνική δημοκρατία έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι της για να αποτρέψει τους ομογενείς που έχουν δικαίωμα ψήφου να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία. Και μια που μιλάμε για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών στο όνομα των ίσων δικαιωμάτων η επιστολική ψήφος δίνει τη δυνατότητα στον Eλληνα που ζει στη Φλόριντα ή στο Σίδνεϊ να ψηφίσει με την ίδια ευκολία που ψηφίζω εγώ στην Α΄ Αθηνών. Τα υπόλοιπα είναι προσχηματικά και αποκαλύπτουν τις φοβίες από τις οποίες πάσχει το πολιτικό μας σύστημα. Αντιμετωπίζουν με καχυποψία οποιαδήποτε μεταρρύθμιση. Σαν το παιδί που αρνείται να ανοίξει το στόμα του για να το εξετάσει ο γιατρός. Τίποτε παράδοξο, θα μου πείτε. Το μόνο παράδοξο έχει να κάνει με τον τρόπο που σκέφτονται αυτοί οι άνθρωποι της αντιπολίτευσης. Δεν καταλαβαίνουν ότι με τούτα και με κείνα, πότε με την επιστολική ψήφο, πότε με την παροχή προστασίας στους καταληψίες, είναι καταδικασμένοι να ζουν στο μουσείο απολιθωμάτων της Μεταπολίτευσης; Θα μου πείτε και τα απολιθώματα έχουν τα προνόμιά τους. Κανείς δεν περιμένει τίποτε από αυτά. Παρά μόνο να είναι αυτά που είναι, ή μάλλον αυτά που υπήρξαν όσο ήσαν εν ζωή.
kathimerini.gr
