Εκπλήσσει και προβληματίζει η ολοένα αυξανόμενη εξάπλωση της βιαιοπραγίας και ιδιαίτερα η εμπλοκή των νέων σε φαινόμενα βίας και εγκληματικότητας, η πρόκληση και συμμετοχή τους στις ακρότατες μορφές τους. Θλιβερότερο ακόμη το γεγονός οτι αυτό συμβαίνει στους χώρους παιδείας και εκπαίδευσης.
Για τα περισσότερα από αυτά τα εγκλήματα οι ειδικοί πιστεύουν ότι η ευθύνη της τηλεόρασης είναι σημαντική¨ υπερπροβάλει τη βία για λόγους θεαματικότητας, ηρωποιεί στο εφηβικό μυαλό τις βίαιες εικόνες και προωθεί πρότυπα “άξια” μίμησης. Η τηλεόραση είναι ένα ιδιαίτερο μέσο και εισέρχεται έτσι στον οικείο χώρο με το πάτημα ενός κουμπιού επηρεάζοντας τα εξαιρετικά ευάλωτα παιδιά, αδιαφορώντας για την κοινωνική της ευθύνη.
Έτσι η παρακολούθηση τηλεοπτικών προγραμμάτων που ενέχουν βία επιφέρει συνέπειες και τραγικές για τους εφήβους, αφού σπάνια αντιλαμβάνονται ότι αυτή η κατακεραύνωσή τους με ωμή βία τούς αλλάζει ως άτομα και σιγά σιγά τροποποιούν την συμπεριφορά τους. Απογοητεύονται, χάνουν την ελπίδα για το μέλλον και θεωρούν ότι για να πετύχουν θα πρέπει να πατήσουν επί πτωμάτων. Συναισθηματικά απονεκρώνονται, διαμορφώνουν χαρακτήρα σκληρό και το να δείξουν τρυφερότητα θεωρείται αδυναμία σ’ έναν κόσμο όπου η βία κινεί τα νήματα.
Ενδεικτικές του ρόλου της τηλεόρασης είναι οι περιπτώσεις που ανήλικοι παραβάτες ισχυρίστηκαν ότι εμπνεύστηκαν την βίαιη συμπεριφορά από τηλεοπτικά προγράμματα, και έτσι η ίδια ως ξενιστής της βίας την ανακυκλώνει και την προωθεί στα σχολεία, τις παρέες, στον κοινωνικό χώρο ευρύτερα.
Επιβάλλεται λοιπόν η περιστολή της βίας να ξεκινήσει από τον περιορισμό βίαιων ερεθισμάτων και εκπομπών. Όσο αυτές μειώνονται, τόσο τα παιδιά απομακρύνονται από τις αρνητικές επιδράσεις τους. Η τηλεόραση μπορεί να δράσει ευεργετικά όταν παρουσιάζει στο παιδί τις συνέπειες της βίας και προτείνει δραστηριότητες που εξευγενίζουν την ψυχή και εξημερώνουν τα πάθη, ενθαρρύνοντας την υγιή ανάπτυξή τους.
