του Μιχάλη Ψύλου, δημοσιογράφου
Αν πιστέψουμε τους αστρολόγους, από σήμερα εισερχόμαστε σε μια επικίνδυνη φάση, γιατί ο πλανήτης Ερμής γίνεται «ανάδρομος». Κι όλα τα κακά μπορεί να συμβούν μέχρι το τέλος του μήνα.
Πιο πρακτικές, όμως, κάποιες δυτικές μυστικές υπηρεσίες αναφέρουν ότι έχουν στοιχεία για ένα ιρανικό σχέδιο επίθεσης στο Ισραήλ μεταξύ 12 και 13 Αυγούστου. Εκείνες τις μέρες είναι η γιορτή Tisha B’Av, που οι Εβραίοι πενθούν για όλα τα δεινά που έχουν υποστεί στην ιστορία τους. Και το Ιράν θα θελήσει να δείξει ότι «το Ισραήλ είναι ευάλωτο στην καταστροφή, όπως ήταν ιστορικά οι Εβραίοι».
Σε κάθε περίπτωση, αναμένεται να διαψευστεί ο αείμνηστος Ουμπέρτο Έκο που έγραφε πως τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις.
Όλοι πλέον περιμένουν την απάντηση του Ιράν, μετά τις δολοφονίες των δύο συμμάχων του του πολιτικού ηγέτη της Χαμάς, Ισμαήλ Χανίγιε, και του δεύτερου στην ιεραρχία της Χεζμπολάχ, Φουάντ Σουκρ.
Το ερώτημα είναι, ωστόσο, αν η ιρανική απάντηση θα μπορούσε να αλλάξει το πρόσωπο του πολέμου και να κάνει τη Μέση Ανατολή ακόμη πιο ασταθή απ’ ό,τι είναι τώρα…
Τρία τα σενάρια:
Μια ιρανική απάντηση χαμηλής έντασης, όπως αυτή που ακολούθησε το χτύπημα στο ιρανικό προξενείο στη Δαμασκό τον περασμένο Απρίλιο.
Μια επίθεση υψηλής έντασης από τη Χεζμπολάχ, αλλά όχι ικανή να πυροδοτήσει έναν περιφερειακό πόλεμο
Και τέλος, μια απάντηση που πιθανόν να προκαλέσει μεγάλης κλίμακας πολεμική αναμέτρηση.
Οι γνωρίζοντες καλά το Ιράν πιστεύουν ότι οι δύο πρώτες επιλογές είναι οι πιο πιθανές. Οι σιίτες αγιατολάχ δεν θα θελήσουν να πέσουν στην «παγίδα» και να παρασυρθούν σε έναν γενικευμένο πόλεμο εναντίον του Ισραήλ έναν πόλεμο από τον οποίο θα βγουν χαμένοι.
Ιδιαίτερα τώρα, που ο νεοεκλεγείς μετριοπαθής Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζερκιάν θέλει να κάνει ανοίγματα στη Δύση.
Η Τεχεράνη γνωρίζει, άλλωστε, καλά ότι αν εμπλακεί σε έναν περιφερειακό πόλεμο, θα είχε απέναντι έναν ευρύ συνασπισμό κατά του Ιράν. Με επικεφαλής την Αμερική, που ήδη στέλνει ισχυρές δυνάμεις στην περιοχή για να υπερασπιστεί το Ισραήλ, αν χρειαστεί.
Το σίγουρο είναι βέβαια ότι -έστω και με χαμηλή ένταση- ο πόλεμος αυτός αναμένεται να συνεχιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Η σύγκρουση στη Μέση Ανατολή δεν είναι όμως η μόνη. Υπάρχει η Ουκρανία, ενώ άνεμοι πολέμου πνέουν επίσης γύρω από την Ταϊβάν.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, πάντως, η παγκόσμια οικονομία γίνεται όλο και πιο πολεμική. Σε βάρος της ανάπτυξης και της ευημερίας.
Σε βάρος και όσων έχουν την ψευδαίσθηση πως δεν θα χρειαστεί να φορέσουν κράνος, γιατί ο πόλεμος είναι κάπου μακριά. Και δεν μας αγγίζει…
