Η μυωπία αυξάνεται με ανησυχητικούς ρυθμούς παγκοσμίως και, για χρόνια, θεωρούσαμε ότι η βασική αιτία ήταν η κληρονομικότητα. Κι ενώ πράγματι, τα γονίδια παίζουν ρόλο, νέα έρευνα δημοσιευμένη στο Cell Reports, υποστηρίζει ότι η γενετική εξηγεί μόνο ένα μέρος του προβλήματος.
Οι οθόνες συχνά μπαίνουν στο στόχαστρο, όμως η μελέτη επισημαίνει ότι δεν ευθύνεται η συσκευή αυτή καθαυτή, αλλά ο τρόπος χρήσης της: πολλές ώρες σε κοντινή απόσταση, σε εσωτερικούς χώρους και συνήθως με ανεπαρκή φωτισμό. Όπως εξηγούν οι ερευνητές, αυτός ο συνδυασμός μειώνει την ποσότητα φωτός που φτάνει στον αμφιβληστροειδή, δημιουργώντας τις συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη ή την επιδείνωση της μυωπίας.
Περισσότερο φταίει το «πώς» παρά το «τι» κοιτάμε
Η νέα μελέτη αναφέρει ότι ο μηχανισμός πίσω από τη μυωπία δεν σχετίζεται τόσο με το αντικείμενο που κοιτάμε αλλά με τον τρόπο. Η παρατεταμένη εστίαση σε κοντινές αποστάσεις, ειδικά σε χώρους με χαμηλό φωτισμό, οδηγεί σε μειωμένη οπτική διέγερση του αμφιβληστροειδούς.
Αυτό συμβαίνει επειδή, όταν κοιτάμε κάτι από κοντά, η κόρη του ματιού συστέλλεται για να βελτιώσει την ευκρίνεια. Αν ο φωτισμός του χώρου είναι ήδη χαμηλός, η συστολή αυτή μειώνει ακόμη περισσότερο το φως που φτάνει στο μάτι. Το αποτέλεσμα είναι ένα περιβάλλον που «μιμείται» τις συνθήκες που ευνοούν την ανάπτυξη μυωπίας, σύμφωνα με τους ερευνητές.
Ο χρόνος σε εξωτερικούς χώρους προστατεύει την όραση
Σε αντίθεση με τους εσωτερικούς χώρους, το φυσικό φως έξω είναι πολύ πιο έντονο. Αυτό επιτρέπει στην κόρη να συστέλλεται χωρίς να μειώνεται η ποσότητα φωτός που φτάνει στον αμφιβληστροειδή. Έτσι, τα μάτια λαμβάνουν ισχυρότερα οπτικά σήματα, τα οποία φαίνεται να λειτουργούν προστατευτικά απέναντι στη μυωπία.
Ένας ενιαίος μηχανισμός που εξηγεί πολλά
Η νέα υπόθεση των ερευνητών προσφέρει ένα ενιαίο πλαίσιο που μπορεί να εξηγήσει γιατί τόσο διαφορετικοί παράγοντες, όπως η κοντινή εστίαση, ο χαμηλός φωτισμός, ο χρόνος έξω, επηρεάζουν την μυωπία.
Όπως αναφέρουν, όλοι αυτοί οι παράγοντες, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, αλλάζουν την ποσότητα φωτός που φτάνει στον αμφιβληστροειδή και άρα την οπτική διέγερση που λαμβάνει το μάτι.
Τι σημαίνει αυτό για την πρόληψη ενάντια στη μυωπία
Αν ο μηχανισμός αυτός επιβεβαιωθεί, μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη μυωπία. Η πρόληψη δεν θα βασίζεται μόνο στη μείωση του χρόνου μπροστά σε οθόνες, αλλά σε πιο στοχευμένες παρεμβάσεις, όπως:
- Καλύτερος φωτισμός σε εσωτερικούς χώρους.
- Συχνά διαλείμματα από την κοντινή εστίαση.
- Περισσότερος χρόνος σε εξωτερικούς χώρους.
- Οπτικές συνήθειες που να επιτρέπουν στα μάτια να λαμβάνουν επαρκές φως.
Οι ερευνητές του SUNY College of Optometry τονίζουν ότι η μελέτη δεν δίνει την τελική απάντηση, αλλά προσφέρει μια νέα, συνεκτική εξήγηση που συνδέει πολλά φαινομενικά ασύνδετα ευρήματα γύρω από τη μυωπία.
