Το στρες σε μικρές ποσότητες μπορεί να είναι παραγωγικό, αλλά σε μεγάλες επιβαρύνει την υγεία μας. Ανάμεσα στις αρνητικές συνέπειές του είναι η εξασθένηση του ανοσοποιητικού συστήματος, όπως επιβεβαιώνει ο καθηγητής Ανοσολογίας στο Imperial College του Λονδίνου Daniel M. Davis.
Ο ειδικός διευκρινίζει η επίδραση του στρες εξαρτάται από το είδος του. Το βραχυχρόνιο στρες, το οποίο μπορεί να προκληθεί ακόμα και από κάτι τόσο απλό όσο η παρακολούθηση μιας ταινίας, ναι μεν επηρεάζει το ανοσοποιητικό σύστημα αλλά αν υποχωρήσει άμεσα οι λειτουργίες του ανοσοποιητικού επανέρχονται στο φυσιολογικό «μέσα σε μία ώρα, οπότε είναι απίθανο να έχει οποιαδήποτε σοβαρή επίπτωση».
Το πρόβλημα προκαλείται από το μακροχρόνιο στρες, που μπορεί για παράδειγμα να πυροδοτηθεί από την ανεργία ή ένα διαζύγιο. Οι ορμόνες που απελευθερώνονται, αδρεναλίνη και κορτιζόλη, ενώ προετοιμάζουν το σώμα για «πάλη ή φυγή» παράλληλα ανεβάζουν την αρτηριακή πίεση και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Το πρόβλημα προκαλείται από το μακροχρόνιο στρες, που μπορεί για παράδειγμα να πυροδοτηθεί από την ανεργία ή ένα διαζύγιο. Οι ορμόνες που απελευθερώνονται, αδρεναλίνη και κορτιζόλη, ενώ προετοιμάζουν το σώμα για «πάλη ή φυγή» παράλληλα ανεβάζουν την αρτηριακή πίεση και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
«Το βλέπουμε ακόμα και σε μοριακό επίπεδο» όπως σχολιάζει ο επιστήμονας: «Αν εκθέσουμε κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος σε ασθενή κύτταρα, για παράδειγμα κακοήθη, τα πρώτα θα καταστρέψουν τα δεύτερα. Αλλά αν προσθέσουμε κορτιζόλη, η δράση των κυττάρων του ανοσοποιητικού θα γίνει πολύ λιγότερο αποτελεσματική». Ιδιαίτερα αν η απελευθέρωση των ορμονών του στρες διαρκεί για εβδομάδες ή και για μήνες.
Τι συστήνει ο ειδικός λοιπόν; Αν υποφέρουμε από μακροχρόνιο στρες (που μπορεί να εκδηλώνεται ακόμα και μέσα από συχνές ιώσεις τον χειμώνα), για να το διαχειριστούμε μπορούμε φυσικά να καταφύγουμε σε πρακτικές που μας ανακουφίζουν, όπως η άσκηση ή ο διαλογισμός, αλλά είναι καλό να συμβουλευτούμε και τον γιατρό μας.
marieclaire
