του Νίκου Κοντοέ, τ. Προέδρου ΤΕΕ Δυτ. Ελλάδας
Πόσα χρόνια θα χρειασθούν ακόμη για να επανασυνδεθεί με το Σιδηροδρομικό δίκτυο η Πάτρα ;
Οι πρόσφατες εξαγγελίες του αναπληρωτή υπουργού κ Κυρανάκη και η πρόσφατη ενημέρωση που έγινε παρουσία του προέδρου του ΤΕΕ/ΤΔΕ Κ Καραχάλιου δεν προσέθεσε κανένα νέο στοιχείο για την ολοκλήρωση του έργου της σιδηροδρομικής σύνδεσης της πόλης μας.
Μάλλον επιτείνει τη σύγχυση ως προς τις προθέσεις τις κυβέρνησης.
Απογοήτευση, δικαιολογημένη οργή καθώς και πλείστα ερωτηματικά προκαλεί στους πολίτες της πόλης μας και της ευρύτερης περιοχής, το γεγονός ότι εξίμισι ολόκληρα χρόνια από την ανάληψη της εξουσίας από την παρούσα κυβέρνηση μικρή ουσιαστική πρόοδος έχει συντελεστεί στο τελευταίο μικρό τμήμα Ροδοδάφνη -Πάτρα για να ολοκληρωθεί η Νέα σιδηροδρομική γραμμή Υψηλών Ταχυτήτων Αθήνα- Πάτρα που αποτελεί τμήμα του άξονα Orient East Med (OEM) του κεντρικού Ευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών.
Η πόλη μας και η ευρύτερη περιοχή παραμένουν έτσι για δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια χωρίς σιδηροδρομική σύνδεση.
Θυμίζω ότι και πριν 150 περίπου χρόνια η χώρα χρεοκόπησε! Όμως ο οραματιστής Χαρίλαος Τρικούπης, παρά τις ασύγκριτα μεγαλύτερες από σήμερα οικονομικές δυσκολίες και τα περιορισμένα, τότε, τεχνικά μέσα κατάφερε και κατασκεύασε μεγάλα και εμβληματικά τεχνικά έργα αναγκαίων υποδομών, που αποτέλεσαν τους βασικούς μοχλούς της οικονομικής ανάκαμψης και της εξόδου της Χώρας από την χρεοκοπία, όπως το σιδηροδρομικό δίκτυο, η διάνοιξη της διώρυγας της Κορίνθου, κ.α.
Κορυφαίο, από την άποψη της συμβολής στην οικονομική ανάκαμψη, υπήρξε το σιδηροδρομικό δίκτυο.
Μέσα σε μια, μόλις, δεκαετία (1882-1892) κατασκευάστηκαν σχεδόν 900 Χιλιόμετρα σιδηροδρομικού δικτύου με τα ελάχιστα τεχνικά μέσα και εργαλεία της εποχής.
Από τότε και συγκεκριμένα από το 1887 η πόλη διέθετε τη μετρική σιδηροδρομική γραμμή σύνδεσης με την Αθήνα και ένα μέρος του δικτύου της Πελοποννήσου που κατασκευάστηκαν σε πέντε μόλις χρόνια!!!
Σήμερα, παρά την αλματώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας και έχοντας στη διάθεση μας τα πιο εξελιγμένα τεχνικά μέσα, οι διαδοχικές κυβερνήσεις δεν κατάφεραν να ανακατασκευάσουν, εδώ και σχεδόν είκοσι ολόκληρα χρόνια, ένα τμήμα έργου, το Κόρινθος-Πάτρα, 130 μόλις χιλιομέτρων!
Η παρούσα κυβέρνηση με θητεία, ήδη, Εξίμισι ολόκληρων χρόνων προχωρά με ρυθμούς «χελώνας» την αποπεράτωση του μικρού τμήματος Ροδοδάφνη-Ρίο, μήκους μόλις 20 χιλιομέτρων, τη βασική δομή του οποίου παρέλαβε κατασκευασμένη και αδυνατεί(
να εκκινήσει το τμήμα Ρίο -Λιμάνι Πάτρας μήκους 10 χιλιομέτρων.
Στερώντας έτσι την πόλη από ένα πολύτιμο αναπτυξιακό εργαλείο που τόσο έχει ανάγκη και οδηγώντας έναν από τους βασικούς οικονομικούς και αναπτυξιακούς της πυλώνες, το μέχρι χθες, τρίτο λιμάνι της Χώρας στην απαξίωση και την παρακμή.
Η δημοτική αρχή, με τις αχρείαστες αν όχι και λειτουργικά βλαπτικές, φαραωνικού τύπου απαιτήσεις της, έχει τις δικές της τεράστιες πολιτικές ευθύνες. Γιατί, με την στάση της, παρέχει άλλοθι στην κυβέρνηση για την απουσία πολιτικής βούλησης να ολοκληρώσει το έργο! Και γιατί δεν πιέζει ουσιαστικά, υιοθετώντας ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες τεχνικά και οικονομικά προτάσεις και λύσεις, για την ταχεία υλοποίηση του έργου.
Χωρίς βεβαίως να υπαναχωρεί από τη λογική, αναγκαία και ουσιώδη απαίτηση για υπογειοποίηση της γραμμής στον πυκνοδομημένο πολεοδομικό ιστό και ιδίως στο τμήμα της διέλευσης έμπροσθεν του ιστορικού και εμπορικού κέντρου της πόλης!
Η βασική, ωστόσο, ευθύνη βαρύνει την Κυβέρνηση γιατί, για λόγους που η ανάλυση τους εκφεύγει του παρόντος, επιλέγει μονόπλευρα και σχεδόν αποκλειστικά, την ανάπτυξη των οδικών αξόνων, που είναι και αυτοί χρήσιμοι και αναγκαίοι σε ένα συνολικό,όμως, σχεδιασμό συνδυασμένης μεταφορικής διατροπικότητας, εις βάρος του σιδηροδρόμου.
Εις βάρος του πλέον ασφαλούς,οικονομικού,φιλοπεριβαλλοντικού και φιλολαϊκού μέσου των χερσαίων μεταφορών και μετακινήσεων.
Η στάση του Υπουργείου υποδομών και της κυβέρνησης εγείρει πλήθος αναπάντητων ερωτηματικών.
Που πήγαν οι διαβεβαιώσεις του κ Πρωθυπουργού,στην προεκλογική του ομιλία προ των εκλογών του 2023, ότι θα χειριστεί προσωπικά το θέμα και πως εγγυάται ότι θα έχει ευτυχή κατάληξη η χρηματοδότηση του έργου;
Ποιο, ακριβώς, είναι το τεχνικό αντικείμενο του φακέλου του έργου που εστάλη για χρηματοδότηση στην αρμόδια Ευρωπαϊκή επιτροπή και ποιοι οι συγκεκριμένοι λόγοι απόρριψης του;
Γιατί κατετέθη ως αυτοτελές έργο το μικρό, και ακριβό πράγματι λόγω της υπογειοποίησης, τμήμα και δεν εντάχθηκε στο ευρύτερο ενιαίο έργο που παραμένει ανεκτέλεστο ή σε ακόμη μεγαλύτερο πακέτο που θα περιελάμβανε και το εμπορευματικό κρηπίδωμα του λιμένα, ώστε να βελτιωθούν οι παράμετροι ικανοποίησης της σχέσης κόστους-οφέλους καθώς και τα δύο αποτελούν υποέργα του άξονα Med-East του Κεντρικού Διευρωπαϊκού Δικτύου;
Υπεβλήθη και πότε εκ νέου αίτημα στην Ε.Ε για χρηματοδότηση;
Γιατί δεν αναζητήθηκαν άλλα, εναλλακτικά, Ευρωπαϊκά προγράμματα του ταμείου συνοχής;
Γιατί δεν διατέθηκαν πόροι από το ταμείο «ανάκαμψης και ανθεκτικότητας» ;
Γιατί δεν ολοκληρώνεται, εξίμισι χρόνια τώρα, το τμήμα Ροδοδάφνη-Ρίο, η χρηματοδότηση του οποίου είναι διασφαλισμένη;
Πόσα ακόμη χρόνια θα χρειασθούν για να επανασυνδεθεί η κύρια δυτική πύλη προς την Ε.Ε, η τρίτη μεγαλύτερη πόλη της Χώρας με το Σιδηροδρομικό δίκτυο;
Φοβάμαι ότι ποτέ δεν θα έχουμε απαντήσεις στα ανωτέρω εύλογα ερωτήματα.
Φοβάμαι,ακόμη χειρότερα, ότι τις κυβερνητικές αποφάσεις για τη χρηματοδότηση των μεγάλων υποδομών τις επηρεάζουν, περισσότερο, οικονομικά συμφέροντα κατασκευαστικών ομίλων και συναφών δραστηριότητων από ότι οι πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας!
