Τα γενέθλιά της γιορτάζει σήμερα, Τετάρτη 12 Νοεμβρίου, η Αίθρα Λυκουρέζου και έκανε μια ανάρτηση στα social media μέσα από την οποία μοιράστηκε μερικές σκέψεις της για το πώς πορεύεται στη ζωή της.
Η κόρη της Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου ανάρτησε στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram μια φωτογραφία που είχε δημοσιευτεί σε έντυπο της εποχής, στην οποία η μητέρα της εικονίζεται, κρατώντας αγκαλιά το νεογέννητο παιδί της. Παράλληλα, στάθηκε στη δύναμη που της δίνει ο πόνος και υπογράμμισε τη σημασία που έχει για εκείνη η ελευθερία, η δημιουργικότητα, ο έρωτας, η αγάπη και η αυθεντικότητα.
Πιο αναλυτικά, στη δημοσίευσή της ανέφερε: «Κάπως έτσι…… 12/11 ημέρα Κυριακή γεννήθηκα. Νιώθω χορτασμένη. Νιώθω καλά μέσα μου πως μετά από τόσους εσωτερικούς αγώνες κάπου καλά είμαι. Χωρίς να σημαίνει πως είμαι κάπου ψηλά. Όχι. Ψηλά θα φτάσω όταν φύγω από αυτήν εδώ τη ζωή. Δεν με αφορά ο πρωταθλητισμός. Με αφορά ο δρόμος της ψυχής. Να είναι με αυθεντικότητα. Αλήθεια. Δημιουργία. Κίνηση. Ευχαρίστηση. Έρωτα. Αγάπη. Συμμαχία. Επικοινωνία. Με αφορούν οι δεσμοί. Να είναι ουσιαστικοί. Να μιλάμε ντόμπρα. Να υπάρχουμε γιατί το νιώθουμε».
Στη συνέχεια του κειμένου της μοιράστηκε: «Σκέφτομαι πως η ζωή ένα όνειρο, μια ανάσα. Τι ζούμε σε αυτό το όνειρο λοιπόν; Τι αξίες έχουμε; Να νιώθω ελεύθερη. Το μεγαλύτερό μου πάθος. Ελεύθερη στην ψυχή, στην καρδιά. Να δημιουργώ. Να ονειρεύομαι. Να πράττω με αυθεντικότητα και αλήθεια. Έζησα πολλά. Πολλές πληγές. Πολλές παραστάσεις. Πειραματίστηκα. Δοκίμασα. Είδα. Ένιωσα. Αυτό που ξέρω είναι πως οτιδήποτε και να κάνεις είναι περαστικό και αυτό για κάποια πράγματα πονάει».
Ολοκληρώνοντας, η Αίθρα Λυκουρέζου εξομολογήθηκε πως για την ίδια ο πόνος αποτελεί ταυτόχρονα πηγή δύναμης. «Ο πόνος κάθε μα κάθε φορά με πάει παραπέρα. Με δυναμώνει. Γιατί να πονάμε; Να δοκιμαζόμαστε; Όλα στο μυαλό. Σκοτάδι ατελείωτο το μέσα. Ποιος να με καταλάβει; Ποιος να με νιώσει Χρειάζομαι την πειθαρχία που τόσα χρόνια πάλευα να δημιουργήσω. Γιατί χανόμουνα στα πάντα. Άλλη μια χρονιά λοιπόν ξεκινά για εμένα. Άλλη μια χρονιά προς τα μπρος. Με σκέψεις, λέξεις, συναισθήματα γεμάτα φως. Μπας και μικρύνω το σκοτάδι μου. Μπας και μπορέσω για άλλη μια φορά να πορευτώ μαζί του. Χωρίς φόβο. Με αγάπη. Γι’ αυτό που είμαι εγώ».
Φωτογραφία: NDPPHOTO
protothema.gr
