Για τη γνωριμία και τη δυναμική της σχέσης τους, αλλά και την παράσταση «Cancel» στην οποία πρωταγωνιστούν μίλησαν ο Αιμίλιος Χειλάκης και η Αθηνά Μαξίμου στην εκπομπή «Στούντιο 4» όπου βρέθηκαν καλεσμένοι.
Αρχικά, αναφέρθηκαν στην εμπειρία τους με τη φωτιά στα Κύθηρα: «Κύκλωσε η φωτιά το χωριό μας, τον Μυλοπόταμο στα Κύθηρα. Κανένας δεν περίμενε ότι θα φτάσει η φωτιά στο χωριό».
Έπειτα, μίλησαν για τη γνωριμία τους και τα πρώτα χρόνια της σχέσης τους με την Αθηνά Μαξίμου να τονίζει: «Είδα τον Αιμίλιο στο σινεμά, σε μία ταινία και είπα… τι ωραίο αγόρι είναι αυτό. (…) Επί της ουσίας γνωριστήκαμε σε μία παράσταση, είχε έρθει να δει την παράσταση».
Από την άλλη ο Αιμίλιος Χειλάκης είπε: «Εγώ είδα επί σκηνής την Αθηνά και την ερωτεύτηκα. (…) Οι σχέσεις είναι πηλός. Όσο είναι εύπλαστος και αφήνεσαι σε ένα χάδι, σε ένα βλέμμα σε μια πλάτη γυρισμένη, που σου λέει “κοιμήσου θα μαλώσουμε αύριο το πρωί”. Μιλάω για αυτό που λέμε συζυγία. Δηλαδή τα προβλήματα τα καθημερινά να έχεις τη δυνατότητα να τα αντιμετωπίσεις μαζί. Ή να μην τα διογκώσεις εκείνη την στιγμή.
Οι άνθρωποι που είναι 21 χρόνια μαζί, στη δουλειά μας, είναι λίγοι. Τα ζευγάρια που είναι τόσα χρόνια μαζί είναι άνθρωποι που κατά συνθήκη έχουν λύσει, με έναν μαγικό τρόπο, τις διαφωνίες τους. Όχι πως δεν διαφωνούν. Ξέρω ζευγάρια που είναι πάρα πολλά χρόνια μαζί και τα θαυμάζουμε κιόλας, τα οποία διαφωνούν ριζικά. Ναι, αλλά αυτό ορίζει δυο διαφορετικές προσωπικότητες που αποφασίζουν να είναι μαζί. (…) Πιστεύω ότι σε μια σχέση αγαπάμε ό,τι αφεθείς εσύ να σου συμβεί. Πάθος είναι κάτι που συμβαίνει, δηλαδή έχει συμβεί, το παθαίνεις. Τα πάθη είναι “ευλογία” αν τα αφήσεις να σου συμβούν. Σαν πάθος δεν εννοώ το σεξουαλικό, το φοβερό, το “κλαίω στα πατώματα”. Εννοώ το να συμβεί κάτι σε εσένα. Αν συμβεί κατά τύχη είναι πολύ δύσκολο».
Ταυτόχρονα, η Αθηνά Μαξίμου απάντησε στο τι αγαπά στον Αιμίλιο: «Το βασικότερο που αγαπάω στον Αιμίλιο είναι ότι μου επιτρέπεται, μου δίνεται ο χώρος να γίνομαι καλύτερη. Εκείνος μου δημιουργεί το χώρο, το έδαφος να συμβεί. Κατά τα άλλα, έχω να πω πολλά: πόσο στοχοπροσηλωμένος είναι, πόσο αθώος, είναι ένα πολύ τρυφερό παιδί. (…) Ήμουν ένα πάρα πολύ συνεσταλμένο παιδί. Καμιά φορά η διακριτικότητά μου και η συστολή μπορεί να κάνουν κάποιον να με χαρακτηρίσει αγενή ή σνομπ, που δεν είμαι καθόλου. Έχω μάθει να δημιουργώ τον δικό μου χώρο και να μην ενοχλώ τον άλλον.(…) Το σημαντικό είναι να σέβεσαι την διαφορετικότητα. Δεν κάνεις μια σχέση για να τον κάνεις σαν τα μούτρα σου. Ασυνείδητα το προσπαθούμε και συνειδητά κάποιοι άνθρωποι. Αλλά αυτό πρέπει να είναι ένα καθημερινό μέλημα ότι δεν θέλω ο άλλος να γίνει εγώ».
