Συνολικά 75 κρούσματα λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου έχουν διαγνωστεί και διερευνηθεί στην Ελλάδα από την αρχή της περιόδου 2025, μέχρι τις 10 Σεπτεμβρίου.
Τα 62 κρούσματα παρουσίασαν εκδηλώσεις από το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα (ΚΝΣ, εγκεφαλίτιδα ή/και μηνιγγίτιδα ή/και οξεία χαλαρή παράλυση) και 13 κρούσματα είχαν ήπιες εκδηλώσεις/ δεν είχαν εκδηλώσεις από το ΚΝΣ.
Κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας, διαγνώσθηκαν/ δηλώθηκαν έξι νέα εγχώρια κρούσματα. Έχουν καταγραφεί επίσης, δύο εισαγόμενα κρούσματα της λοίμωξης, που εκτέθηκαν σε άλλες χώρες του εξωτερικού (ένα στη Σερβία και ένα στην Ιταλία), τα οποία δεν περιλαμβάνονται στην περαιτέρω ανάλυση. Έχουν καταγραφεί πέντε θάνατοι ασθενών με λοίμωξη από τον ιό και εκδηλώσεις από το ΚΝΣ, ηλικίας άνω των 71 ετών (διάμεση ηλικία θανόντων: 80 έτη, εύρος: 72 – 86 έτη).
Κρούσματα λοίμωξης από τον ιό του Δυτικού Νείλου έχουν καταγραφεί και διερευνηθεί σε 34 δήμους της χώρας, σε 18 περιφερειακές ενότητες, και συγκεκριμένα στις περιφερειακές ενότητες: Δυτικής Αττικής, Δυτικού Τομέα Αθηνών, Πειραιώς, Νήσων, Ανατολικής Αττικής, Κεντρικού Τομέα Αθηνών, Βόρειου Τομέα Αθηνών, Ηλείας, Αχαΐας, Αιτωλοακαρνανίας, Έβρου, Λάρισας, Καρδίτσας, Τρικάλων, Άρτας, Πέλλας, Ημαθίας και Κορινθίας.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση και σε χώρες γειτονικές αυτής, κατά την περίοδο 2025, έως τις 03/09/2025, έχουν καταγραφεί – εκτός από τη χώρα μας – κρούσματα λοίμωξης από τον ιό σε: Αλβανία, Βουλγαρία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Ουγγαρία, Ρουμανία και Σερβία.
Ο ΕΟΔΥ θεωρεί πιθανή και αναμενόμενη τη διάγνωση περαιτέρω κρουσμάτων το ερχόμενο διάστημα. Όπως σημειώνει, καθώς η επιδημιολογία του ιού καθορίζεται από πολλούς παράγοντες, οι περιοχές κυκλοφορίας του ιού και οι πιθανές περιοχές καταγραφής κρουσμάτων σε κάθε περίοδο μετάδοσης, δεν μπορούν να προβλεφθούν με ασφάλεια.
Η επιδημιολογική επιτήρηση της νόσου, η έγκαιρη εφαρμογή κατάλληλων ολοκληρωμένων προγραμμάτων καταπολέμησης κουνουπιών και η λήψη μέτρων ατομικής προστασίας από τα κουνούπια, αποτελούν τα πλέον ενδεδειγμένα μέτρα για τον έλεγχο της νόσου. Στο πλαίσιο αυτό, κρίνεται αναγκαία, αφενός η εγρήγορση των επαγγελματιών υγείας και αφετέρου η συνεχιζόμενη εγρήγορση των τοπικών και εθνικών αρχών.
