Ο Αντώνης Φιλιππόπουλος, είναι 50 ετών και πάσχει από βαριάς μορφής λεμφοίδημα. Τον τελευταίο μήνα νοσηλεύεται στη δερματολογική κλινική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ρίου με υποτροπή της πάθησης, και σοβαρές μολύνσεις.
Ο ίδιος ισχυρίζεται ότι η πάθησή του χρήζει αντιμετώπισης από αγγειοχειρούργους και όχι από δερματολόγους, κάτι που όπως λέει έγινε εσχάτως αποδεκτό από το νοσοκομείο.
Η κατάστασή του έχει φτάσει στο απροχώρητο και εν τη απουσία εξειδικευμένης δυνατότητας αντιμετώπισης, στο νοσοκομείο Ρίου η μόνη επιπλέον βοήθεια που μπορεί να του παρασχεθεί από το ίδρυμα, είναι ο ακρωτηρισμός. Σε κάθε περίπτωση, όπως του είπαν, πρέπει να φύγει άμεσα από το νοσοκομείο.
Η εναλλακτική είναι να μεταφερθεί στη Λάρισα όπου υπάρχει εξειδικευμενη μονάδα Λεμφοιδήματος. Εδώ είναι που αρχίζει η νέα περιπέτειά του, καθώς όπως του είπαν, στη Λάρισα πρέπει να μετακινηθεί μόνος του, με το δικό του αυτοκίνητο μιας και δεν υπάρχει η δυνατότητα διακομιδής του με ασθενοφόρο.
Κοινώς ένας άνθρωπος με υπερδιογκομένο και μολυσμένο άκρο, που συνιστά την κινητικότητά του απαγορευτική καλείται να αφήσει το νοσοκομείο και να οδηγήσει μέχρι τη Λάρισα, για το εξειδικευμένο κέντρο.
Ο ίδιος διατείνεται ότι αυτό είναι αδύνατον και κάνει έκκληση να γίνει σεβαστή η κατάστασή του.
Σε ένα σύστημα υγείας στο οποίο το ασθενοφόρο έχει γίνει είδος πολυτελείας, ένας άνθρωπος αναζητά τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ασθενούς.
Τον ακούει κανείς;
Γ. Κοντογεωργοπούλου
