Ποιός φοβάται την απλή αναλογική;

του αποστολου ι. βουλδή

Ποιος φοβάται την απλή αναλογική; Το ερώτημα δεν είναι ρητορικό. Αφορά τους ανθρώπους της Αυτοδιοίκησης που καλούνται να απαντήσουν.

Θέλουν πράγματι μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση να προκύπτει ένα αντιπροσωπευτικό δημοτικό ή περιφερειακό συμβούλιο, ή να αλλοιώνεται η βούληση των πολιτών;

Η συζήτηση έχει ξεκινήσει με τις δύο πλευρές να αντιπαρατίθενται καταθέτοντας επιχειρήματα.

Το έπραξαν και στο πρόσφατο συνέδριο που διοργάνωσε η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Η παρουσία του υπουργού Εσωτερικών έδωσε την ευκαιρία το θέμα να δει και πάλι τα φώτα της δημοσιότητας.

Ένα σύστημα που έχουμε εφεύρει με το άλλοθι της διευκόλυνσης των αιρετών, ώστε να ασκούν εξουσία χωρίς…παρατράγουδα , άραγε πρέπει να διαιωνιστεί;

Είμαστε η μοναδική χώρα που εφαρμόζει το σύστημα του «πάρτα όλα». Ο πρώτος κερδίζει τα πάντα ο δεύτερος πάει σπίτι του. Οσο για τον τρίτο και τον τέταρτο αυτοί θα πρέπει να αποδεχθούν ότι στα χρόνια που ακολουθούν θα έχουν διακοσμητικό ρόλο στο Σώμα του συμβουλίου.

Ενώ άπαντες συμφωνούν πως τα ζητήματα που απασχολούν τις τοπικές κοινωνίες «δεν έχουν χρώμα» και οι συναινέσεις εκ των πραγμάτων προκύπτουν , στήνουν τείχη άρνησης όταν το θέμα αφορά την συνεργασία για την άσκηση της εξουσίας. Διότι ως γνωστόν το χρήμα πολλοί εμίσησαν τη δόξα της εξουσίας ουδείς!

Εκεί έγκειται και το πρόβλημα. Θέλουμε πράγματι να εκφράζεται ο πολίτης, δια της ψήφου του, για το πώς επιθυμεί την σύνθεση αιρετών οργάνων; Ή με καλπονοθευτικά συστήματα θα εμφανίζουμε το μαύρο άσπρο;

Ακούγοντας περιφερειάρχες και δημάρχους να φοβούνται για αδιέξοδα και ενδεχόμενα αναστολής κρίσιμων αποφάσεων, εύλογα αναρωτιέσαι: Ανοίγουν οι πύλες της κολάσεως επειδή ένας συνδυασμός, που έτυχε της λαϊκής αποδοχής, θα διεκδικήσει θέσεις και αρμοδιότητες σε τοπικά όργανα;

Όταν στα μείζονα είμαστε ενωμένοι προτάσσοντας «το καλό του τόπου», γιατί πρέπει να θέτουμε στο περιθώριο κινήσεις και παρατάξεις; Γιατί φοβικά σύνδρομα κυριαρχούν;

Γιατί δεν θέλουμε την απελευθέρωση τοπικών δυνάμεων; Αυτονόητο είναι πως ένα νέο εκλογικό σύστημα εμπεριέχει κινδύνους που εκ των προτέρων επιβάλλεται να εντοπιστούν και να εκμηδενιστούν. Αλλά αυτό προϋποθέτει σοβαρό διάλογο και κατάθεση εμπεριστατωμένων προτάσεων και όχι αναθεματισμούς και επίκληση αδιόρατων φοβιών καταστροφής του σύμπαντος !