Οριακή η κατάσταση του Κέντρου Υγείας Κλειτορίας

του ΣΠΥΡου ΚΑΠΡΑΛΟυ, ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟυ ΣΥΜΒΟΥΛΟυ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΙΑΤΡΟθ - ΒΙΟΠΑΘΟΛΟΓΟυ

 Είναι γνωστό σε όλους ότι οι υποδομές του Ε.Σ.Υ. από την έναρξη της κρίσης μέχρι και σήμερα είναι σε κρίσιμη κατάσταση.

Μεγάλα νοσοκομεία στα κέντρα αστικών περιοχών ρημάζουν από ελλιπή συντήρηση και σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούν σε πραγματικά οριακές καταστάσεις. Ακόμα όμως χειρότερη εικόνα έχουν τα κέντρα υγείας της υπαίθρου ιδιαίτερα δε, αυτά που βρίσκονται σε δυσπρόσιτες και απομακρυσμένες περιοχές. Συγκεκριμένα, σε πρόσφατη επίσκεψή μου στο Κ.Υ. Κλειτορίας διαπίστωσα την εικόνα εγκατάλειψης του άλλοτε στολιδιού της περιοχής .

Εικόνα που δεν συνάδει ούτε με Ευρωπαϊκή χώρα αλλά ούτε και με την σπουδαιότητα λειτουργίας του Κ.Υ. Κλειτορίας που εξυπηρετεί μια τεράστια ορεινή περιοχή. Από τα Τριπόταμα και την Αροανία, τη Δάφνη και το Πάος, μέχρι την Λυκούρια και το Δρυμό. Οι εγκαταστάσεις του κτιρίου, ηλεκτρολογικές και υδραυλικές κατεστραμμένες. Παράθυρα σπασμένα , πόρτες χωρίς πόμολα, σοφάδες εσωτερικής τοιχοποιίας που πέφτουν. Η υγρασία και η μούχλα έχει κυριεύσει όλους τους χώρους, ενώ ζεστό νερό είναι πλέον είδος πολυτελείας.

Αυτό όμως που αποτελεί το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η θέρμανση. Δυστυχώς η προμήθεια πετρελαίου τα τελευταία χρόνια είναι ελλειμματική . Συνέπεια αυτού ασθενείς, συνήθως υπερήλικες, αλλά και ιατροί ξεπαγιάζουν. Οι εργαζόμενοι με θερμαντικά μέσα από τα σπίτια τους προσπαθούν να ζεστάνουν τους χώρους εξέτασης των ασθενών. Αναλογιζόμενοι τις συνθήκες που επικρατούν το χειμώνα στην ορεινή αυτή περιοχή με θερμοκρασίες υπό του μηδενός, η λειτουργία του Κ.Υ. είναι κάτι παραπάνω από προβληματική. Παρά τις συνεχόμενες εκκλήσεις των ιατρών προς την αρμόδια 6η ΥΠΕ για συντήρηση των εγκαταστάσεων και προμήθεια ικανής ποσότητας πετρελαίου , δεν υπάρχει απάντηση.

Ακόμα και η τοποθέτηση δύο-τριών κλιματιστικών μονάδων για την αξιοπρεπή παραμονή ασθενών στα εξεταστήρια δεν κατέστη δυνατή. Η εικόνα του Κ.Υ. δεν τιμά κανέναν, ιδιαίτερα όσους σε πείσμα των καιρών παραμένουν στα δυσπρόσιτα και δύσβατα ορεινά χωριά της Αχαΐας. Επειδή όμως ο χειμώνας είναι μπροστά μας, το φιλότιμο εργαζομένων και ασθενών δεν επαρκεί να καλύψει την ανεπάρκεια των υπευθύνων. Ελπίζουμε να ευαισθητοποιηθούν και να πράξουν τα αυτονόητα.